Anasayfa Anasayfa

Yağmur


Zelin Artuğ

Yağmur başladı. Birazdan gök gürüldeyecek. Her yağmur yağdığında gökyüzü ilençle inilder böyle.

“Turnalara bir semahı çok gördün” diyordu şairin biri. Hangisiydi, anımsamıyorum.

Tozlu köy yolları nasıldır şimdi? Yağmur damlaları iri iri yola düştüğünde, kalın toz tabakası suyu yutar, toprak bir süre kuru kalır. Sonra, yağmur suları ince dereciklere dönüşür, kıvrılarak akar yokuş aşağı.

Köy yolları engebelidir. Yamaçlarda koyun, keçi melemeleri… Yağmurda, hava serinleyince, birbirlerine sokulurlar. Üşüyüp titreşirler.

Çam ağaçlarının, sedirlerin, gürgenlerin dalları arasında rüzgârın ıslığı… Bir çıkrık sesi… İri kıyım bir kangal, çok uzaklardaki bir başka kangalın havlamasına, hüzün yayan bir ulumayla karşılık verir. Yük taşımaktan canı çıkmış bir eşek, hüzünlü bir anırma tutturur uzaklarda.

Tam da sessizlik yeniden başlamışken, hızlanan yağmur damlaları, köy evlerinin ek yapılarının çinko çatılarında, açıktaki odunların üzerine örtülmüş kalın naylonlarda yeni besteler yapar. Yağmur hızını artırdıkça bestenin temposu ‘adagio’dan ‘allegro’ya dönüşür.

Yağmurun sesiyle ağıldaki koyunların çıngırak sesleri bu müthiş doğa senfonisinin vurmalı çalgılarıdır. Yağmur hızını artırarak, sevgi dolu bir öfkeyle yağar da yağar!

Beyaz sıvaları yer yer dökülmüş eski bir evin dallı güllü basma perdesi yana çekilir; küçük pencere yukarı kaldırılıp mandallanır; bir kadın uzatır başını yağmura aldırmadan. Oğlunu çağırır. Oğlan ses verir. Ana oğulun birbirine seslenmeleri doğanın senfonisine karışır.

Senfonide insan sesi…

İlk kez Bethoven koymuş, senfoniye insan sesini.

Dokuzuncu senfoni!

Dokuzuncu senfoniyi aratmayan bir yücelik vardır doğanın bu müthiş senfonisinde.

Köy yaşamında insan doğayı; doğa insanı; insan, insanı; insan hayvanı; hayvan insanı sevmeyi öğrenir.

Zelin Artuğ (Ülkü Göçmen)

92 okunma
1 Yıldız2 Yıldız3 Yıldız4 Yıldız5 Yıldız (6 oy, ortalama: 5,00 / 5)
Loading ... Loading ...

Yorum yapma kapalı.