Anasayfa Anasayfa

Sayfa 1 / 11

14 Ekim 2009 için Arşiv

Tophanenin karanlık sokaklarında…


Zelin Artuğ

Otobüs asık suratlı, mutsuz İstanbullulardan oluşmuş yüküyle, arap saçı trafiğin ortasında burnunu çıkaracak yer arıyordu. Şirinevler’de durağa yanaştı. Binali, orta kapının hemen yanında, cam kıyısında bir yer bulmuştu kendine. Yanındaki kamburu çıkmış cılız adam düğmeye bastı, indi. Binali beyaz, ince keten pantolonunun içinden paçalı donu görünen adamın arkasından baktı, belli belirsiz gülümsedi.

Otobüsün ön tarafındaki kırmızı ışıklı levhada her durakta “duracak” yazar, yine de inenler o düğmeye basmadan rahat edemezlerdi. Babanne kılıklı bir kadın ön kapıdan binmiş, dokunsalar ağlayacakmış gibi yorgun ve hasta bir suratla sağına soluna bakarak arkalara doğru ilerliyordu. Dudağının üstünde incecik bıyıkları olan, kolları kıllı, iri gövdeli bir adam yaşlı kadını kolundan tutup, Binali’nin yanındaki boş koltuğa oturttu. Kadın, yerine yerleşip, takma dişleriyle adama gülümseyip teşekkür etti. Adam, dünyanın en iyi adamıymış gibi gururlandı bu teşekkürden, gözlerini yumup gülümseyerek karşılık verdi. Yaşlı kadın başını biraz geri çekip, Binali’nin suratına baktı dik dik. “Gördün mü bak, ne iyi adamlar var! Sen yerinden bile kıpırdamadın!” dermiş gibi Binali’yi tepeden tırnağa süzüp kucağındaki rugan, siyah çantayı sımsıkı kavradı.

Yazının tamamını okuyun »