Anasayfa Anasayfa

bu kapının arkasında inek mi var ?


Zelin Artuğ

Babam eve renkli, resimli bir kitap getirdi. İnek arkadaşlarım, kedi, köpek, tavuk arkadaşlarım, ördek ve civciv arkadaşlarım var kitapta.  Bu kitabın sayfalarını çevirmeye bayılıyorum. En çok sevdiğim de Aynalı inek. Ona Aynalı inek adını annem taktı. Çocukken annesiyle babası onu akraba ziyaretine götürmüşler. Yakınlarda bir orman varmış. Ormanda gezmeye çıkmışlar annemi de alıp. Bir kulübe görmüş annem. İçeriden “moo..” diye bir ses gelmiş. Sonra kulübenin penceresinden sevimli bir inek uzatmış başını. “Aaa bak, ne güzel inek! Başında da beyaz tüyleri var..” demişler. “Sakar inek..” demiş babası.

Tam o sırada, kucağında bir demet otla ineğin sahibesi gelmiş. Başında yaşmağı, ayağında şalvarıyla bir köylü kadın.. “Hoş geldiniz, Aynalı’yı görmeye mi geldiniz?” diye sormuş. İşte o zaman öğrenmişler ineğin adının “Aynalı” olduğunu.

Annem, o ineği çok sevmiş. Hergün onu görmeye gitmek istiyormuş. “Yoğurdunu yersen, seni Aynalı’ya götürürüz… uyursan seni Aynalı’ya… yaramazlık yapmazsan…” diye sıralıyorlarmış bütn isteklerini. Bu, annemin hiç hoşuna gitmiyormuş, ama ne yapsın, Aynalı’yı görmeden de duramıyormuş.

Sonunda tatilleri bitmiş, evlerine dönmüşler. Annem çok ağlamış. Ama ne yapsınlar, ömür boyu orada kalamazlarmış. Annem, hiç unutmamış Aynalı’yı.

Şimdi annem büyük artık. Küçük olan, bebek olan benim. İneklerle arkadaş olma sırası bende. Ama bizim yaşadığımız yerde hiç inek yok. Ben yalnızca kitaplardan tanıyorum inekleri. Babamın getirdiği kitap çok güzel. Bütün arkadaşlarım çok güzel. Ama daha ad koymadım onlara. İnek arkadaşımın adını da annem koydu. Aynalı… Ben de sevdim bu adı. Ama annemin arkadaşı olan Aynalı ormanda yaşıyormuş. Benimki kitapta!

Dün akşam babamla annem fısıl fısıl konuşup durdular. Sonra babam beni kucağına aldı ve dedi ki: “Yarın seni bir yere götüreceğiz. Çok seveceksin orayı. Üstelik de sana bir sürprizimiz var. Şimdi söyleyemeyiz, yarına kadar sabret!” Çok sevindim tabi. Ama merak da ettim biraz. “Uslu durursam, şimdiden öğrenebilir miyim?” diye sordum.  Annem, “Hayır, uslu dursan da söylemeyiz, bu bir sürpriz.” dedi.

Evet.. Zamanı geldi. Az sonra bu kapının arkasında ne olduğunu  öğreneceğim. İçimden bir ses şöyle ,söylüyor: “Bu kapının arkasında inek var.” Öyle olsa bile adı Aynalı değildir. Eğer bu bir inekse ona ad koymamız gerekiyor. Ben ona ”Pembe” demek istiyorum. Çünkü bütün ineklerin burunları pembe oluyor. Kedilerin de, köpeklerin de, civcivlerin de… bütün bebek hayvanların burunları pembe oluyor. Benim  burnum da pembe! Çünkü ben bir bebeğim!

Zelin Artuğ (Ülkü Öztürk Göçmen)

4.185 okunma
1 Yıldız2 Yıldız3 Yıldız4 Yıldız5 Yıldız (18 oy, ortalama: 5,00 / 5)
Loading ... Loading ...

Yorum yapma kapalı.