Anasayfaben hayatta en çok babamı sevdim
Zelin Artuğ
Ben hayatta en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yerden bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü ha düşecek
Nasıl koşarsa ardından bir devin
Zelin Artuğ
yalanını çıkardım ölümün
Şerife Karaçayır Mutlu
Havalı bir cam
İnfilak ettin yüreğimde
Kırıkların kanıyor hücrelerimde
Yaşam Yolunda İnsan….
Aysel Çetinkaya (mavidüslerim)
Sıcacık,ana yüreği sesiyle güvende duyup kendini sürdürürken varolmayı her an değişen bedeni, çarpan minicik yüreği ile insan,
ayrılınca anasının bedeninden bir gün sorulmadan, yanıt beklenmeden ondan açınca dünyaya gözünü daha o an anlar aslında başına gelecekleri…
daha o an bilir soğuktur dünya… Güvencesiz, karanlık, kocaman…
Anlar ki çok canı yanacak çok… Ama ona sormadılar ki? O istemedi ki bu dünyada olmayı, o seçmedi ki ölümü…
İşte böylesi korku, telaş ve acı içinde ciğerlerine dolan havanın ağır kokusu, yüreğinin hızla çırpınışı değil mi Ona o ağlama çığlığını atttıran?
Kaysı Ağacı
Şerife Karaçayır Mutlu
Kaybolan erdemleri arasında
cömertlikte başsırada
yerini aldı,
buna bahçemdeki kaysı ağacı
çok üzüldü,
kalemimden insanlığa
bir e-mail gönderdi. Yazının tamamını okuyun »
Gökyüzünün çığlıkları o ezgiyle karışıyor
Hakan Şahin
Gökyüzünün çığlıklarını işitiyorum bazen. Irak, gözlerin seçmediği bilinmez bir yörenin saklı bir köşesinden kopup gelen çığlıklar. Kirli, onulmaz yaraların derinliğini duyumsuyorum. Paslı ve solgun karmaşık çizikler şeklinde, ne kadar da acı veriyorlar.
Müzik dinliyorum daima. İçlerinden bir Yazının tamamını okuyun »
sinema 114 yaşında
Tülin Aksoy
60′lı yıllar yeni başlamıştı. Sinemayla yeni tanışmıştım. Hatırladığım ilk filmde küçük bir çocuk yanaklarını içe çekip dudaklarını dışarı çıkararak ördekleri taklit ediyordu. Neşeli bir film olduğunu da hatırlıyorum. Sinemaya gitmeden önce film başladığında konuşmamam konusunda tembihlenmiştim. Ara verilip ışıklar yandığında bile konuşmamıştım. O ilk filmden sonra sinemaya gitmek tutkum olmuştu.
Moha Souag : İblis
Hakan Şahin
“Dudaklarının arasında çok içten, çok çoşkulu ve özellikle açık seçik bir dua mırıldandı:
-Ah! Bütün cinler emrinde olsaydı, ruhumu koyu karanlıkların sultanı İblis’e verirdim.
Dileği hemen kabul edildi.” (1)
Dünyaya hükmetmek için böylesine olağan dışı bir güce sahip olabilseniz, bu gücü nasıl kullanmayı tercih ederdiniz?
İblis, bu gücü ancak bazı şartları yerine getirirseniz size verecektir. Yıkım ve savaş; tek hedefiniz bunlar olacak, kötülüğün tüm yollarını herkese göstereceksiniz. Yazının tamamını okuyun »