Hermafrodit
Şerife Karaçayır Mutlu
önce kendi içinde
başlamalısın
parçalarını bütünlemeye
çünkü tümden geldin
önce kendi içinde
başlamalısın
parçalarını bütünlemeye
çünkü tümden geldin
Donmuş bir belleğin umarsızlığında boğulursun
Yaralı bir kuşun düşüşü gibi boşlukta.
Kirli bir griliktir yalnızlıklar
Bir leke gibi yamanmış gövdesinde ömrünün…
Bin kişi içindesin!..
On bin!..
Belki yüz bin!…
Neye benziyor diye başlamak değil çözüm!..
Kolayca!…
Başla!..
Neredeyse bir yıl önce hep birlikte Tharıkof bahçesinde gezintiye çıkmıştık. Kasım ortasındayız. Pastırma yazı diyorlar ya, yine de yazdan kalma sıcacık bir gün… Yağmur yağar belki akşama… Ee o zaman da ıslanırız. Yağmurda ıslanmanın keyfi de başka! Hadi bakalım, tatilin tadını çıkaralım.

Bu balıklar acıkmış yine! Yem vermek için suya sol tıklamanız yeterli:))
Kayboldum. Nerede kaybolduğumu bilmiyorum. İçeride bir yerde. Ne karanlık var şimdi, ne çok aydınlık. Sanırım burası ortada bir yer. Kutsal Kitap “Araf” diyor. Ben adını koyamıyorum. Belki de “hiç”lik. Ne fark eder ki, önemli olan burada bulunmam. Yok, istesen de alamam seni. Kimse giremez! Yasak! Bir tek ben olmalıyım. “Yusuf’un Kuyusu”na benzetmişti bir arkadaşım. İyi de, kuyu olsa kafamı yukarı kaldırdığımda yıldızları görmez miydim? Burada ben varım yalnızca… Yalnız.
Fani dünyanın terki ve sonsuzluğa göçünün 72.Yılında,seni saygı ve sevgiyle anıyoruz
BÜYÜK ÖNDER M(USTA )FA KEMAL ATATÜRK
Hücrelerimize 
Yazdık
CUMHURİYETİ
Ve SENİ
Öldüğümüzde
Üzerimizde
Açan çiçekler
Özgürlük kokacak
Nesillerimizden
“Ruhu HÜR,
Vicdanı HÜR”
Çocuklar doğacak…
10 KASIM 2010
Şerife Karaçayır Mutlu
Dikiz aynamda