Anasayfa“küçük işler”e yazı…
Yucel Evren
kucukislere yazı?..
…
yazacak!..
Aşağıda!..
Sağol !.. ne demek ?..
Öğrettiler herkese..
“Sağol deme!..” diye!..
‘şarabî’ Kategorisi için Arşiv
Yucel Evren
Yüreğe düşen meteor şiir
Şerife Karaçayır Mutlu
Görsel vizyonlarla yaşanan bu dış dünyanın amacı; aslolan içsel yolculuğumuzdaki yaptığımız keşifler, yarattığımız simya ve değişimdir. Önemli olan içimizde olanlardır. Her an hücrelerimizde olan yıkım ve yapımlar, ruhumuzda da olmakta, kimbilir her saniye kaç güneş kaç supernova patlamakta kainatımızda?.. Dünyanın dönüşündeki gürültüyü iyi ki de duymadığımız gibi, kainatımızın her saniye olan kıyametinin son halkaları, son dalgaları kalemimize yüreğimize şiirle dokunur. İç kıyametlerimizin kıyıya vuran parçalarıdır şiir.
Yazıyorsak şanslıyız, şöyle ki; artçı depremler nasıl ana depremi hafifletiyorsa, şiirde bizim artçı sarsıntılarımızdır. Duygu dünyamızın ana sarsıntılarını hafifletir. Şiir olarak kıyıya vurur. İç dünyamızla aramızda bir habercidir, ruhun bize gönderdiği mesajlardır. Duyular ötesi alglarımızın gelişimini şiirin kapısından girerek sağlarız. İçsel zenginliğimizi ya da yoksulluğumuzu onunla görürüz. Kendinizi şiir yazmaya aday gördüğünüzde, şiirin sınamalarından geçersiniz. Aynen bir dağ zirvesini dağcıya isterse gösterdiği gibi, şiir de yaptığı sınamalarla sizi kabul ya da reddeder.
Doğumgünü armağanı…
Muzaffer Tokmak
Ankara’dan… Sevgideğer Muzaffer Tokmak dosttan bir armağan. Sevgi ve saygılar Muzaffer dost!
Bu güzel armağanını Tharıkoflu bütün dostlarla paylaşıyorum izninle… İyi ki varsın, dost! (ZA)
Emek…
Şerife Mutlu Karaçayır
Kızımın ilkokula gittiği yıllardı. O günlerde öğretmeninden sürekli şikayet ederek, öğretmeninin sınıfta hep bir arkadaşları ile ilgilendiğini, diğerlerine yeterince ilgi göstermediğini söylüyordu. Çocukluğun verdiği duygular da işe karışınca şikayet uzadı. Ben de sorunu yine kendisinin çözebileceğini, öğretmeniyle konuşmasını söyledim. Öğretmenin bu yaşlarda çocuğun algılarında ne denli kutsal, apayrı bir yeri olduğunu kendi çocukluğumdan anımsadığım için, bunun imkansız olduğunu biliyordum. Nitekim konuşamayacağını söyledi.
Birgün onunla vitrinlerin önünden geçiyorduk, heyecanla koştu, vitrindeki bir barbi bebeği göstererek, almamı istedi, sonra da ekleyerek, “ maaşını alınca değil mi?” diye kendisi cevapladı.
Dünya çiçekleri
Şerife Karaçayır Mutlu
İnsanın doğduğu toprakların dışına ilk kez çıkması, değişik duygular yaratıyor. Değişik açılımlar, algılamalar oluyor sanki. Bu konudaki deneyimler, duyguların farkındaki renkler, öyle çeşitli olmalı ki… herkesin parmak izi kadar çeşitlidir diye düşünüyorum. İlk deneyimimdeki bir anımı paylaşmak istedim.
Yurdumun sınırları ötesine ilk çıkışım, bir ana rahmindeki çocuğun, dış dünyayı denemesine benzer yakın bir duygu sanırım. Anavatan’ın anlam birliği ordan geliyor olmalı.
Bir sanatçının, bir heykeltraşın rüyası!
Muzaffer Tokmak
Karadeniz’in bu yakasındaki “Son Wubıh“ anıtından Karadeniz’in öte yakasına uzanan “İlk Adım Kefken” 21 Mayıs sürgün anıtına!
CC Kültür Sanat Departmanı
Gushapsha Arsen, 1962 Nalçik-Kenje doğumludur. Nalçik Sanat Okulunu 9. sınıfa kadar okumuş, ardından 3 yıl Moskova’da orta sanat okuluna devam etmiştir. Daha sonra Moskova Devlet Üniversitesi Resim Sanatları Enstitüsü, Heykeltıraşlık Fakültesinde 6 yıl eğitim almıştır. Diploma çalışması (tezi) olarak yapmış olduğu “Susamış Adam” eseri, SSCB Sanat Akademisi altın madalyası ile ödüllendirilmiştir…
Ya Yarın Olmazsa…
Sevtap Özkahraman
Bir yangın merdiveni yalnızlığında yangınlarımı harlıyorum.
Sigaramın ucundaki küçücük korda donarak…
Beynimin kıvrımlarında debisi yüksek onlarca düşünce akıyor…
Ve
Kulaklarımda birbirine karışan sözlerin yankısı,
Duymaktan sıkıldığım…
Uzaklaş diyor,
Ya akla!
Ya uzlaş!
Ya aş!
Oysa ben dördüncü seçeneğin peşindeyim…
Yaşanacaklarla hayata “ bis “ yaptıracak bir seçenek olmalı mutlak…
Karaya vurmuş kelimelerin ölü gözlerinde seyrediyorum bozkırı, geceyi ve geçmişi…
Evrenin dili
Şerife Karaçayır Mutlu
Yaşamın kum taneleri
kaçtı içime.
Kırgınlık, öfke, acı,
korku, gerilim, savunma,
küskünlük, içerleme…
Bir salgı yaptım
hoşgörü, farkındalık,
sabır, empati ERDEMİYLE
kapladım kumları birer birer
dönüştürdüm inciye,
yan yana dizdim
gönül ipine,
kolye oldular,
imrenenler taksın diye,
ilişkiler SEDEFLENSİN
HOŞGÖRÜ ERDEMİYLE..
[14/03/2010 Antalya]
İnsanca yaşanacak günlere merhaba umuduyla..
Şerife Karaçayır Mutlu
Yontu: Şerife Mutlu
Bir bir kaybediyorlarsa değerlerini,
Uzaklaşıp gidiyorlarsa özlerinden,
Bırakalım gitsinler, sevgiyi özçekirdeğine geçiremeyenler!..
Biz bize yeteriz! Belki de kabuk değişimimizdir gidenler…