küçük işler

Karadeniz’in bu yakasındaki “Son Wubıh“ anıtından Karadeniz’in öte yakasına uzanan “İlk Adım Kefken” 21 Mayıs sürgün anıtına!

CC Kültür Sanat Departmanı 
Gushapsha Arsen, 1962 Nalçik-Kenje doğumludur.  Nalçik Sanat Okulunu 9. sınıfa kadar okumuş, ardından 3 yıl Moskova’da orta sanat okuluna devam etmiştir. Daha sonra Moskova Devlet Üniversitesi Resim Sanatları Enstitüsü, Heykeltıraşlık Fakültesinde 6 yıl eğitim almıştır.  Diploma çalışması (tezi) olarak yapmış olduğu “Susamış Adam” eseri,  SSCB Sanat Akademisi altın madalyası ile ödüllendirilmiştir…   
  

  Yazının tamamını okuyun »

Bir yangın merdiveni yalnızlığında yangınlarımı harlıyorum.
Sigaramın ucundaki küçücük korda donarak…
 
Beynimin kıvrımlarında debisi yüksek onlarca düşünce akıyor…
Ve
Kulaklarımda birbirine karışan sözlerin yankısı,
Duymaktan sıkıldığım…
 
Uzaklaş diyor,
Ya akla!
Ya uzlaş!
Ya aş!
Oysa ben dördüncü seçeneğin peşindeyim…
Yaşanacaklarla hayata “ bis “  yaptıracak bir seçenek olmalı mutlak…
 
Karaya vurmuş kelimelerin ölü gözlerinde seyrediyorum bozkırı, geceyi ve geçmişi…

Yazının tamamını okuyun »

Yaşamın kum taneleri
kaçtı içime.
Kırgınlık, öfke, acı,
korku, gerilim, savunma,
küskünlük, içerleme…
Bir salgı yaptım
hoşgörü, farkındalık,
sabır, empati ERDEMİYLE
kapladım kumları birer birer
dönüştürdüm inciye,
yan yana dizdim
gönül ipine,
kolye oldular,
imrenenler taksın diye,
ilişkiler SEDEFLENSİN
HOŞGÖRÜ ERDEMİYLE..
 
[14/03/2010  Antalya]

Yazının tamamını okuyun »

 
Yontu: Şerife Mutlu

Bir bir kaybediyorlarsa değerlerini,
Uzaklaşıp gidiyorlarsa özlerinden,
Bırakalım gitsinler, sevgiyi özçekirdeğine geçiremeyenler!..
Biz bize yeteriz! Belki de kabuk değişimimizdir gidenler…

Yazının tamamını okuyun »

Ahhh İstanbul…

Hadi beni sevmedin…

Başka birini sevebildin mi ki?

Boğazında akıntı çok diyorlar..

Olmaz mı?…

Hepimizin deli zamanları senin boğazında kaldı..

Çok aşkın vebali var surlarında..

Yazının tamamını okuyun »

Zaman zaman yazdıkları hakkında “ahkâm” kestiğimiz, bu sayfalara renk veren, kendi renkli, hayatı da renkli gören bir sevdiğimiz benden bu sayfalara yazı yazmamı istedi.
Düşündüm, düşündüm de…
Hâlâ yazılmadık cümle kalmış mıdır?
Her insanın ayrı bir hikâyesi var derler. Bu hikâyelerin hepsi yazılmış mıdır?
Dağlar yüksek, ovalar engin, dereler coşkun şimdi.
Dağda yatan kurdun, ses veren kuşun, uzun kışı bir köknar ağacının altında geçiren yaban geyiğinin hikâyesi yazılmış mıdır?

Yazının tamamını okuyun »

-Sevgiliye mektuplar- 

 ………Saatlerin gece suskunluğunu gösterdiği anlarda ürkerek açık kalan apartmanın sokak kapısından süzülüp kapına çocukluğumun masum yüzünü asıyorum… Ürkekliğime masum cesaretimi ekleyerek üçer beşer merdivenlerden atlayarak noktası olmayan yollara düşüyor, çocukluğuma doğru üşüyorum…
 
………Esnafın dükkanını yeni açtığı saatlerde kimsenin geçmediği, bilmediği yollar arıyorum, yönü yalnızlığımda keşfetmek, onca hatalar içinde doğruyu ve gerçeği ve bulmak için… Onca yanlış içinde bulduğum tek doğrum, uzun karanlık yolda tek ışığım ol diye, ruhumu, beynimi varlığınla öyle gebe bırak ki doğrularımı doğurayım sancılarımda diye… Her doğumda hep eksik, hep yarım kalan yanlarım, çocuksu yaralarım kapansın diye…

Yazının tamamını okuyun »

 Bir yer olsa gitsem…

Cebimde beş taşım!…

Avucum kadar bir şehre…

El kadar olsa kederleri

Yazının tamamını okuyun »

 (Lütfen önce 10 okunsun..)

Nemrut, bir sinek yüzünden öldüğünde attı beni eteklerinden..

Ondan beri;

Her gün başka yerde uyanırım..

Bakmışsın Urfa’da balık olmuşum, göldeyim..

Hz.İbrahim’i yaktıkları ateşe düşerim..

Yazının tamamını okuyun »

Yazının tamamını okuyun »