küçük işler

Elele tutuşup  iki küme olurduk çocuk oyunumuzda. Karşı kümeden birini seçerdik oy çokluğu ile…
O seçilen, elele tutşanları şöyle bi süzerdi iyice, sonra 
elleri kimin daha zayıfsa, kim elini sımsıkı tutmuyorsa yanındakinin
ona yönelir, olanca hızı, olanca gücüyle yüklenirdi, ellere…
Ayırabilirse elleri, birini alıp giderdi kendi kümesine… sayısı azalan küme kaybederdi  oyunu…
Şimdilerde elele veren görüldüğü yerde  koparılıp, ayrılması gerektir,
korkaklarca, korkudan…

Yazının tamamını okuyun »

Mutluluğu

Mükemmelde arama

Boşuna yorulur,kaybolursun,

Dünya yuvarlaktır,

Ne diye dört dörtlük der durursun?

Yazının tamamını okuyun »

Bu yazı başlığı, ne zamandır heybemde duruyordu da, bir türlü fırsat olmamıştı açığa çıkarmaya. Bu yazım, yaklaşmakta olan “Sevgililer Günü”ne de kapak olsun!

İşine geldiğinde “emekçi”yi pöhpöhleyip, işine gelmediğinde “mezbelelik” sayan zihniyet, yaşadığımız çağa çok uyan bir fotoğraf karesinde kendine de bir yer bulduğu anda hemen “çağdaşlaşır” ve emekçiyi çağdışı ve “sevgi” kavramını da emekçinin dilinde “fazlalık” ilan eder!

Yazının tamamını okuyun »

Ah ciğerparem…

Seni sevmeye ayarlı saatim, ne zaman yokluğunu vursa, yaralı bir arslan misali, beni öldürecek birini bulmaya çıkıyorum sokaklara.  Hayat acemisiyim  İstanbul’un  kedere çıkan yokuşlarında…

Yaram beni görünmez kadın yapıyor sanırım.  Görmüyorlar… Nefesimi tutuyorum, içinde sen varsın diye . Balat’ ın eski meyhanelerinden,  yanından yöresinden bıçaklanmış kabadayılar  çıkıyor naralı…yürüyorlar  üstüme üstüme. İnsanların içinden geçiyorum, ruhları bile duymuyor onlardan geçtiğimi…  Herkes bir yaşamak telaşında… Sanki tek  ben telaş-sızım!… Solundan yıkılanların telaşsızlığı var üzerimde…

Yazının tamamını okuyun »

Yazının tamamını okuyun »

Matoub Lounès’nin dile getirdiği metinler, önemli bir yer tutan Berberî kültürünü ve haklarını açıkça savunur. O, Cezayir’deki İslamcı diktatörlüğü reddeder, kendisi için yaşamayı katlanılmaz kılan tek tip Araplaştırma politikasına karşı çıkar. Berberice ve Fransızca konuşur, Arapçayı anlamakla birlikte çok az konuşur. Matoub Lounès, laikliğin ve demokrasinin ateşli bir savunuculuğunu, herkesin reddettiği kişilerin ve kadınların sözcülüğünü yapar. İslamcılığa ve İslamcı terörizme karşı çıkıp, aydınların katledilmesini kınar; 25 Eylül 1994’te GIA (Silahlı İslamcı Grup) tarafından kaçırılır, daha sonra, Kabyle kamuoyunun seferber olmasıyla kurtulur. Aynı yıl, Direniş adı altında otobiyografik bir kitap yayınlar ve Danielle Mitterand eliyle Anı Ödülü alır.

Mart 1995’te  Kanada’da S.C.I.J. kendisine İfade Özgürlüğü Ödülü verilmesinin ardından, 1996’da İtalya’da bir grubun ölüm cezasının kaldırılması için yaptığı yürüyüşe katılır.

Yazının tamamını okuyun »

Kim bilir hangi esrik günümde çıktım yola.. Düş atımın terkisinde heybem, heybemde yazı başlıkları… Güneşli, güzel bir gün. Bilmediğim diyarlara doğru, tanımadığım insanların yaşadığı coğrafyalarda at koşturuyorum.

Atımın adı yoktu, en başlarda. O güne kadar hep bozkırlarda koşmuştu. Bozkırlarda alabildiğine özgür koşan bir atın adı her şey olabilir. Rüzgar olur, Fırtına olur, Tayfun olur…

Böyle fırtına gibi koşarken, tökezledi bir gün. Gördüm ki ok yağmuruna tutulmuşuz. Ufak tefek yara bereyle.. sıyrıklarla uzaklaştık coğrafyadan.. Her yer tuzak, her yer pusu kaynıyordu. Atımın ayağı çukurlara her girdiğinde, heybemdeki yazı başlıkları savruluyordu coğrafyaya. Dizginlere asıldım, atımın yönünü bozkırlara çevirdim.

Yazının tamamını okuyun »

OCAK=KOCA

YÜREKLERİN GÖÇTÜĞÜ

Yaşamın maden ocaklarında

yeraltının en karanlık mağralarına

girme cesareti gösterenlerin,

insanlığın elmas değerine ulaşması

adına çıktıkları YÜREK YOLCULUĞUDUR.

UĞUR MUMCU, HRANT DİNK, MUAMMER AKSOYLARI
SAYGIYLA ANIYORUM.

Yazının tamamını okuyun »

Çok sözlere gerek yok! Salt çağa tanık olma adına söyleyeceklerim…

Yazının tamamını okuyun »

Yazının tamamını okuyun »