küçük işler

Mart 2009

“Hayatımda ilk kez 23 yıl sonra işsiz kaldım.Tüm çalışma hayatım boyunca pratik, sonuç odaklı ve üretken olmaya gayret ettim. Ama hayatım boyunca da şikayet etmekten geri kalmadım. Bu da benim nazar boncuğum olsun.

İş hayatıma, abimin arkadaşı olan ATE’nin açtığı kısmet kapısı sayesinde başladım. Hani eskiden kurmalı arabalar vardı, kurardın makarasından, bırakırdın, bir yerlere giderdi. İşte ben de ATE tarafından kurulup, bırakıldım ve 23 yıl boyunca bir yerlere gittim. Uğradığım yerlerde bazen çok eğlenceli molalar verdim, bazen küçük hasarlı kazalar yaptım. Ama pert olmadım çok şükür.  

Yazının tamamını okuyun »

“Olur mu ecelsiz üç canı almak

Olur mu gülleri dalından kırmak

Utansın karanlık utansın toprak

Ağlasın gökyüzü kızarsın şafak

“Ben, Yusuf Aslan, Hüseyin İnan, Sinan Cemgil ve Alpaslan Doğan beraberdik. İddianameye karşı diyeceklerim mevcuttur!”

K E N D İ   S E S İ N D E N    D E N İ Z  G E Z M İ Ş   S A V U N M A S I

Yazının tamamını okuyun »

-Kardeşime…

  Avluda Suskun

öfkesi alınmış gibi yatmış toprağın alnına,

 kolları cansız bir bebek, soluğu kesik, yüreği  yarı yolda bırakacak gibi tekliyor.

Yazının tamamını okuyun »

Yazının tamamını okuyun »

 
Bir palmiyenin zümrüt kollarında
Uçuşur da acıtan tarih…
Büyür utangaç bulutlarım.
 
Onlar ki;
Seyrek dokunmuş gözyaşlarıyla
Islak içime akıttığım
Vurgun çocukların kanayan
Ve kanatan erdemli öyküleri…

Yazının tamamını okuyun »

Yirminci yüzyıl

Yirminci yüzyılın ilk yarısı

Ölüm çağı oldu

Zulüm çağı oldu.

Yazının tamamını okuyun »

“Bizanslılar 1000 yıl önce benim insanlarıma athinganoi adını verdiler. Bu dokunulmaz demekti.. Bundan sonra her gittiğimiz ülkede insanlar bizi böyle çağırdı. Zigeuner, cigani veya çingene… Bizlere dokunulmaz dediler… Korktular bizden. Farklıydık. Daha yoksulduk. Daha özgürdük. Ama insandık. Tıpkı onlar gibi. Onlar bunun farkında değildi. Bizimle çalışmak, bizimle yaşamak, bizimle konuşmak istemediler. Atalarım, bu haksızlıklardan kurtulmak için her yolu denediler… Haykırarak baktılar insanların gözlerine; “biz çingene değiliz insanız.” Çingenelerin konuştuğu dillerden birinde insan Rom demekti. Onlar da insanlara biz romanız dediler, yani sizden bir farkımız yok. Bizi kabul edin. Lütfen! Bugüne kadar kimse onları dinlemedi. Ben atalarım gibi umutsuzca yalvarmayacağım. Biliyorum ki gerçekten de biz farklıyız! Özgür, hırçın, dayanıklı, güçlü, insancıl, ve yaratıcıyız. Tarihin en barışçı insanlarıyız. Bu yüzden utanmam gerekmiyor. Ben olduğum şeyle gurur duyuyorum. Herkes bilsin! Ben bir ÇİNGENEYİM! “ 

ÖNSÖZ: (www.cingeneyiz.org)

Görsel: Yucel Evren

  The Song of the Gypsies

Yazının tamamını okuyun »

Yazının tamamını okuyun »

Gün ışığını yitirip, geceye teslim olduğu anlarda, ay geceye inat aydınlıklar doğurur, dans eder yıldızlar…Hayatta böyle değil midir? Gecelere inat güneş doğurmak gibi ve hayatın orta yerinden akıp giden Munzur suyunun asiliği, köylülüğü, asilliğini taşırlar bedenlerinde gecelere inat güneşler doğurmak için ve yansıtırlar halaylarına bu yaşamı sert vururlar toprağın alnına her adımda bir duygu sahnelenir…

Yazının tamamını okuyun »

“Git bekle karşıda haydi!..” [*]

Sana dedim bak.. durdun yine!..

Gitsene buradan karşıya haydi!..”

Duruşun rahatsız edecek herkesi!..

Yazının tamamını okuyun »