Melbourne’de döşendik kaldırımlara taş taş
Nasırlı ellerimizde kızıl karanfiller.
Chicago’da serpildi bedenlerimiz,
Göğüs kafesimizde cesaret
Kendaki’de yanaklarımızdan biri abanoz
Diğeri sarı beniz,tenimizde asi yürek
Korkak bir sürüngendir artık esaret…
Varsın sürgün koksun gecenin koynu…
Engereğe kessin pusular.
Ve kanayan Bir Mayıs,
Düşsün kollarına…
Ve havada kül,
Havada barut,
Ve izmarit bedenler fabrikalarca…
Varsın Şaki desin,
Yalana dönen rotatifler sevdana…
18.04.2011 (İnsanlık Anıtı’nın heykeltıraşı M.Aksoy’un basın bildirisi)
Büyük bir ahhh çekerek içimdeki kırgınlık ateşinin kızgınlığını dışarı çıkarmak istiyorum. Büyük “Ah’ı” ile kendi nefesiyle yanan Kerem’i düşünüyorum, Ferhat’ın Şirin’e aşkının sonunda nasıl toplumsal anlamlı bir aşka dönüştüğünü…
Yazının tamamını okuyun »
Öteler ötesinden
Figan çığlık sesinden
Koparıp alınmasın
Çocuklar Annesinden!
Sevgisiz bir yürek taştır. insanlığın uyanış sürecinde, kuru nutuklar ve katı şablonlar zemin bulamamaktadır artık. Sevilenin bile sevgiden korktuğu bir dünyada yaşıyoruz ne yazık ki!
Son tahlilde mesele, can feda edilen amaçlarda; kimlerin insanca yaşayıp yaşamadığı, kimlerin devran sürdükleridir. Aç insan doyurulur ama, aç göz doyurulmaz. Bulanmadan, donmadan akmak ne güzeldir. Gönül kafesini kıralım, sevgi kuşlarımız kurtulsunlar tutsaklıktan! Emek, sevgi, üretim ve özgürlük paylaştıkça çoğalır; acılar ise paylaşıldıkça azalır. İnsanın insana kulluğu, insan onuruna yakışmayan zillettir!
1950 Yılında “Devran”, 1965 Yılında da “Devran II ” adlı şiir kitapları yayımlanmış bulunan Hiciv Ustalarımızdan Abdullah Çağlayan hakkında ;1941 yılında Antalya Defterdarlığı yaparken yazmış olduğu “Memur Andı” nedeni ile; “Memurları fena yola sevk ve hükümet aleyhine tahrik ” suçlamasıyla soruşturma açılmış, Abdullah Çağlayan kendisini şöyle savunmuştur:
Anasayfa
