’ Venseremos Venseremos
Kıralım zincirlerimizi…’
Diye inletirdik meydanları!
Zincirlerinden kurtarmak adına halkı…
Vazgeçmiştik anadan babadan
Hatta yaşamaktan…
Birde dön bak şimdiki sana,
Zincir üstüne kilit atıyorsun
Tercihlerinle kendi yaşamına…
Nerde Che’nin yolunda yürüyen?
Nerde Denizler için yazdığı şiirle
İlkokulda ‘ vatan haini ‘ damgası yiyen?
Anlayamadın…
“1977′de Taksim Alanı’nda pusuya düşürülerek katledilen devrim şehitleriyle birlikte, 30 Haziran 2009′da kalp krizi sonucu yitirdiğimiz devrimci şair Kemal Özer’i de saygıyla anarak…”
Selam getirdim Türkiyeden
kattığı sesten dünya şarkısına
kattığı acılı sesten
acılı ve onurlu sesten selam
Dikte ettirsinler
Birileri
Yasaklarını
Bana ne.
Geçerli değil
Bu şartlı refleks
Komutları
Bende.
Bir çiçeğin soluşu hüzünlendirmeli mi? Ağacın yaprağını döküşü… Güneşin batması ya da.. Kederlenmeli mi? Ayın yakamozuna. Şarabın rengi mi?…
Ekmeğinin yarısını mı vermeli?… Ter içindeyken, bir elini altında tutarak bardağın, su mu buyur etmeli…
Sevgi!…
Güneş üzerine vurmasın diye uyurken, gölge mi etmeli?….
Sabah… Evlerin perdeleri kapalı, daha. Çalışanlar, çalışmayanları uyandırmamak için ayaklarının ucuna basarak kapıdan çıkmış, kapıyı usulca çekmiş, otobüs duraklarına yönelmişler. Duraklar kalabalık… Durakta otobüs bekleyenlerin arasında bir işsiz…Bir haftadır, soğuk algınlığını atamamış daha üzerinden. Sabah ayazında buz gibi ter döküyor. Bir mendil çıkarıp, alnındaki boncuk boncuk teri siliyor, ilk gelen otobüse atlıyor. En arkaya geçip, cam kıyısına oturuyor. Kaldırımda yürüyen insanlara takılıyor gözü. Birbirine yabancı, birbirine saygısız, birbirini umursamaz insanlar geçiyor kaldırımlardan. Göbekli, iri yarı, esmer bir adam gelip, kapının yanına dikiliyor. İşsiz, elinde buruşturup paçavraya çevirdiği kağıt mendiliyle alnında biriken teri siliyor yine. Kafasında bunaltıcı bir sürü soru…
Anasayfa
