küçük işler

Dünyanın YALANI ile

Benim GERÇEĞİMİN UYUMU

Adına geldim yaşamıma

Ben doğruyu haykırırken

Sen yalan söyle ey dünya!

Bakalım, nasıl bir parmak izi çıkacak

birlikteliğimizin sonunda?

Yazının tamamını okuyun »

Çocukluğumun Hacı Balı sokağında,

Kendime yaptığım oyuncağımda

Kim bilir kaç kez kestim

Sol işaret parmağımı

Siper oldum atlara

Yazının tamamını okuyun »

Gece yarısı saat 2:50

soruyor birileri

Bu saatte ne ettiğimi

YAŞAMA MEYDAN OKUYORUM!

Yaşam,ver taşlarını bana

Oynamalıyım satrancını ustaca

Yazının tamamını okuyun »

Yazının tamamını okuyun »

Yaşam aç kollarını,

Sana koşuyorum,

Tüm akülerim, pozitif yüklü.

Yazının tamamını okuyun »

Yazının tamamını okuyun »

 
Bitkindim!…
Hani uzaktan gördüğünüz, sizi yetişeceğinize inandıran yalancı  duruşuyla, bir trene delice koşarsınız da, ciğerleriniz yanar ya…Son anda kalkar gider… Kaçırırsınız… Onun ateşi bu, iki yanımda yanıp duran.
Sen gitmiştin!…
Kıyıda hasır bir tabureye çöktü bedenim. İçime oturur gibi oturdum. Karşımda ,  gece mavisi,  satenden bir çarşaf …Bostancı’da, bana doğru gelen ada vapuru, yırtıyordu onu orta yerinden. Biraz önce yırtılan ciğerlerimi, zehirli bir denizanasının kucağında  gördüm … Sanırım öpüyordu şeffaf dudaklarıyla.
Güneş,  bakire  kanı gibi aktı maviye. Mavinin oldu kızıl…Denizin zifaf gecesi bugün…
Su gibi inledim…Ahhhh dedim…ahhh… Şimdi gök ağlayacak… Ve tanrı, karakuru  ruhumu  ıslatacak.

Yazının tamamını okuyun »

Sevgideğer Güzaltı MilliyetBlog’da İki dil bir bavul  filmini yorumlamış bizlere. Böylesi güzel bir yorumun yorumu nasıl olur bilemedim, onun yorumunu Tharıkof sofrasına getirdim, dostlarla paylaşmak ve okuyan herkese önermek için.

Bacı evinden turşu araklayıp sofraya getirmek gibi oldu ama, sevgideğer Güz de sofraya oturunca ve tanıdık yüzler görünce umarım, bağışlayacaktır beni..

Hoş geldin Güz. Şerife’yle Hatice de burada. Ve diğer dostlar… Hazan biraz rahatsız bu sıralar.. Bir iyileşsin, o da çok sevinir seni görünce. Tekrar hoş geldin. (ZelinArtuğ)

Yazının tamamını okuyun »

Köyde güneş batmak üzereydi.

Ali’nin babası,  boynuna geçirdiği iple ardından sürüye sürüye kapının önüne kadar getirdiği danayı evin demir parmaklı penceresine bağlarken içeriye seslendi:

-Ali koş gel! Bak sana ne aldım?

-N’aldın?

Pencerenin demirine bağlı danayı görünce Ali sevincinden zıplayıp babasının boynuna sarıldı. Sonra gidip dananın kuyruğundan tutup çekti. Dana Ali’ye bir tekme savurdu. Ali elindeki kuyruğu bırakıp, danayı boynundan tutup kucakladı, olmadı, dananın her iki yanağından öptü. Dana kendisi gibi küçüktü, sevimliydi.

Yazının tamamını okuyun »

Kalın mercekleri

Taşımak ağır geldi

Lazerle çizdirdiniz

Gözleri

Oysa ki

Retinaya ters düşer

Görüntüler

Gerçekler

Kalple görülürler…

Yazının tamamını okuyun »