Yüreğe düşen meteor şiir
Şerife Karaçayır Mutlu
Görsel vizyonlarla yaşanan bu dış dünyanın amacı; aslolan içsel yolculuğumuzdaki yaptığımız keşifler, yarattığımız simya ve değişimdir. Önemli olan içimizde olanlardır. Her an hücrelerimizde olan yıkım ve yapımlar, ruhumuzda da olmakta, kimbilir her saniye kaç güneş kaç supernova patlamakta kainatımızda?.. Dünyanın dönüşündeki gürültüyü iyi ki de duymadığımız gibi, kainatımızın her saniye olan kıyametinin son halkaları, son dalgaları kalemimize yüreğimize şiirle dokunur. İç kıyametlerimizin kıyıya vuran parçalarıdır şiir.
Yazıyorsak şanslıyız, şöyle ki; artçı depremler nasıl ana depremi hafifletiyorsa, şiirde bizim artçı sarsıntılarımızdır. Duygu dünyamızın ana sarsıntılarını hafifletir. Şiir olarak kıyıya vurur. İç dünyamızla aramızda bir habercidir, ruhun bize gönderdiği mesajlardır. Duyular ötesi alglarımızın gelişimini şiirin kapısından girerek sağlarız. İçsel zenginliğimizi ya da yoksulluğumuzu onunla görürüz. Kendinizi şiir yazmaya aday gördüğünüzde, şiirin sınamalarından geçersiniz. Aynen bir dağ zirvesini dağcıya isterse gösterdiği gibi, şiir de yaptığı sınamalarla sizi kabul ya da reddeder.








