(Saygıdeğer Usta Ahmet Haşim’in  Merdiven şiirine, saygıyla!)

Zor iş,
dünyaya geliş biletini
akşama kestirmek…
Göz gözü görmeyen
bir karanlığın,
açlığın, ölümün
kol gezdiği
yol (SUZ) bir ormanda,
yol çizmek 

Pusulası yalan,
haritası yalan,
her şeyi yalan olan
bu kabusta,
senin YANILSAMADAN
DOĞRUYU BULMAYA
GÖNÜLLÜ OLMAN !
Büyük iş dostum!
Kutlarım seni
soyunduğun
bu YAŞAM GÖREVİNİ !
Yanan suların, kan olduğunu,
tunca benzettiğin şeyin
mermer olduğunu,
bülbülün kanadının atındaki
 gizli yarayı görebilmeyi.
 
Gündüz her yeri görebilmek dururken,
SEN EY YAŞAM BİLETİNİ
AKŞAMA KESTİREN YOLCU!!
KUTLARIM SENİ !!
 
*Saygıdeğer Ustam A.Haşim,
 ağır ağır çıkıyorum merdivenleri
ayağım kaymasın diye,
merdivenler çok karanlık, merdivenler çok karanlık !!!
 
*Usta’ya saygılarımla !!
                                          
*Dünyada YAŞAM BİLETİNİ GECEYE KESTİREN TÜM YAŞAM YOLCUSU DOSTLARIMA SAYGIMLA

Şerife Karaçayır Mutlu

24 Ocak 2012, Antalya

Ey! Soba,

sen mutluluk adına

nelere kadirsin,

çağımın insanı,

mutluluğunu nerde

bulacağını ne bilsin…

Kestane kokusuna

sinmiş dostluklar!

Çayın deminde yıllanmış

komşuluklar!

Cızırdayan yemeğin

tadına sinen,ana sevgisi!

Sobada yanan kömürde

Çeltek Maden işcisinin

ALIN TERİ !!

Neredesin çocukluğumun

özlenen günleri?

 

Şerife Karaçayır Mutlu

16.01.2012 Antalya

Çocukluğumun

yaban ön bahçesi

yüzümde açan

iilk çiçeklerim…

Açarken kanatmasın diye

aşı olduğum,

patlarken tomurcuklarım,

yüksek ateşimden ağladığım,

kabuk bağlarken,

anneme sarıldığım…Bahçemde açarken

yüzümde solduğunda

sevindiğimmm!

İlk ÇİÇEKLERİM !!!!

 12.01.2012 Antalya

 Şerife Karaçayır Mutlu

*”Elbet acı duyar tomurcuklar açarken, acı duyar herşey büyürken zorlanır.” (Karin Boye)

Güzel insan Duygu Perdeci’nin oğluşu sevgili DERİN; bu günlerde ön bahçesinde açan çiçeklerle doğaya ilk hediyesini verdi.Şifa ve sağlık dileklerimle öpüyorum onu yanaklarından…

*Bu şiirim D E R İ N’e sevgiyle!

“Eğer iç kalelerinizi fetedemiyorsanız,dışarısı sizi yok eder.Kendi kendisini yok eden kişi,kendi yıkılışından öc alır.” diyor bilgeler.

Bu yollardan daha önce geçenler sözleriyle iz bırakmış ama alana tabii. Kişi önce kendini tanımalı, farkındalığını yükseltmeli ki “neler oluyor bize, neler oluyor?” şarkısını anlayabilsin, aksi halde hayatın en karekteristik anları bize bakarken biz onları göremeden geçer giderler.

Fırsat pencereleri açılır kapanır. ama ne açan ne gören olur onları. Görenle geçen arasında zaman kopuktur, eşzamanlayamadığımız anlar, kaçırdıklarımızdır.

“İnsan sadece anladığını duyar.”
-Goethe-

Oysaki her duyduğumuzu anladığımızı sanırız, sanılar hep aldatırlar, insan sanı durumunu bilme durumuna taşımalı, farkındalık işaret levhalarını iyi okumalı. Farkındalıklarımız bizi ana yola çıkaran, iç pusulamızdır.

Bilincimize kaçan,

hayatın kar suyudur

farkındalıklarımız…

bizi tutsak eden boşluklarımız,

ararken, dolduğunu

san(dığımız)

oyuklarımız,

olmazlarımıza sarıldığımız

çıkmaz sokaklarımız,

anlamaya binlerce ömür

verdiğimiz farkındalıklarımız…

09.12.2011 Antalya
Şerife Karaçayır Mutlu

O9/12/2011 şerife karaçayır Mutlu

Çocukken sana şiirler yazdım,

şarkılar söyledim,kalpli resimler çizdim,

tarifini bulmak için.

Çocukluk işte,

…oysa seni bulmak değil, duymak

hissetmek gerekmiş öğretmenim.

Seni anlatan, şiirler yazsam,
 

şarkılar söyleyip, resimler çizsem

notalarda,çizgilerde, sözlerde

sınırlanmış olursun.

Oysaki sen!!!!

Öylesine engin, öylesine derinsin ki,

Sen GEÇMİŞSİN, GELECEKSİN, ŞİMDİSİN, ÖĞRETMENİM ♥

Şerife Karaçayır Mutlu, 24 Kasım 1999, Antalya

(Tüm öğretmenlerin GÜN’ünü kutluyorum.)

…

Göğü delen

Aydınlık bir huzme

Üzerine yağdığı

İnsanları

Okşuyordu

Şövalyelerse

Meydan okurcasına

Kılıç salladılar

Karanlık ormanlarda

Gökhan Öztürk, 8 Kasım 2011, Akçakoca

Küflü bir duvara

Pusla yazdığı şiirde

Diyordu ki tanrı

Sonbahar bile güzel

Akçakoca’da…

Gökhan Öztürk, 8 Kasım 2011, Akçakoca

Üç katlı
Cumbalı evler
Ve fındık kadar bir odada
Kurulmuş,
Alevden nefesiyle
Gam üfleyen
Sobanın başına toplanmış
Sahipleri…

Gökhan Öztürk, 8 Kasım 2011, Akçakoca

…

Boynunu bükmüş
Her yaprağın için
Bir damla yaş düşse
Gökyüzünden
Bahara yine GÜLer yüzümüz

Oysa…
Betondan omuzlarını
Her silktiğinde
Senin için
Biraz daha eskiyip
Yıpranacak

Gökhan Öztürk, 8 Kasım 2011, Akçakoca

Tadı kalmadı buraların..
Bir hazine edasıyla sunulmayan
ne şekerin
ne de sakızın..

Kızgın bir kuzineydi feza,
Narında acılarının yandığı..
Taze buharlarıyla tütsülemeyen torunlarını,
Ateşin de tadı kalmadı..

O kuzineden sundun bize
bir böreğin girdabına sıkışmış soylu acılarını..

Bohçalardın oğullarını , kızlarını ..
Bohçalardın mantılarda .
Yenice köyünden çıkmış
taze gelinliğini,
çocuk gelinliğini
Bohçalayıp sunardın..

Çimdiklerdin bizi
Aymazdık dünyaya..
Düş neydi,
gerçek ne?
Aymazdık çünkü..

Sen hep bir masalı oynardın
çetrefilli bir romanın içinden..
İnce tınılı bir türkü tutururdun
-telgrafın tellerine kuşlar konardı..
-sılaya varsındı  gurbet kuşları,
-yüreğine konsundu..
       
    Değil mi Anaanne?

Unutmam kara kutu çantalarını..
-onlar saklardı-
alalı şekerlerini,
damla sakızlarını..
Dağıtırdın çocuklara
renk renk dağıtırdın insanları..

Masal bitti
sıkıcı bir çelik sessizliğinde..
Masal bitti..
mutlusun artık değil mi Anaanne?
Önce anne,
sonra yaralı bir maral olmaktan
Kaf dağı’nda?..

İsa Batumlu, 1 Kasım 2011, Bursa

Görsel: İsa Batumlu’nun anneannesi