Antagonizma
Cafer Demirtaş
Kanınızda sersem tohumlar depreşirken
Utangaç gözler belermede usulca.
Nicedir Eshab-keyf mahmurluğuyla dingin toprakta
Patlayacak ünsüzler gibi tetikte isyan…
Kanınızda sersem tohumlar depreşirken
Utangaç gözler belermede usulca.
Nicedir Eshab-keyf mahmurluğuyla dingin toprakta
Patlayacak ünsüzler gibi tetikte isyan…

“Sonunda
Sözün özü sinecekse satırlardan akıllara,
İster görünür, ister saklanan olsun,
Bırak, senin bana, benim sana olanını,
Esas olan, önce benim bana yolculuğumdur ki
Aslında en uzak ve en ulaşılmaz olanı.”
İ.Ersin Kaboğlu
29.Aralık 2008
…….veee!! Milyonlarca hayatlar, duygusal doygunluklar, farkındalıklar, kalın gelir ruhuna dünyadaki incelikler, ters düşer yüreğine koydukları değerler.Velhasıl dünyanın karsuyu kaçar kulağına, bir bakarsın gerçeğin kayası çarpar kafana, şokdan çıkmış gibisindir, ne geri dönebilirsin artık, ne ileri gidebilirsin bir süre. O uyanış seni geriye bakıtmak istemez. Yürümek istersin ileri, yol yok, harita yok, bir bilinmeze girmişsindir artık.

Geçtiğimiz avlularda solgun resimler kaldı
Ne çok yaralardan ne çok acılar kaldı…
Kuşların çoğu kanatsız artık.
Dikenleri güllerden fazla seviyorlar şimdi…

“İnsanlara kendinizi nankörlüğe mecbur edecek kadar, büyük hizmetlerde bulunmayın.”
(Balzac)
Yaşamın pratiğinde özveri dengesi çok önemlidir. Bu konu pekçoğumuzun başını ilişkiler anlamında derde sokar. İyi niyetimizle, sosyal parazitlerin çıkarcı niyetleri arasına sık sık sıkışırız, nefessiz kalırız; adeta sağlıklı ince çizgiyi tutturabilmek, bilinçli çabamızla mümkün.
Paslı bir filintanın tutuklu dilinden
Kalakaldık içimizdeki acıyla
Haykırsak dağların karnı yırtılacak
Haykırsak yediverenlerin dehşetiyle
Korkular solacak;
Korkular aç bir itin kuyruğunda sefil ve çaresiz…