Öbür dünyadan mektuplar-5
İsa Batumlu
suyun altında,
yıkıntılar arasında
hissedeceksin beni..
her zerre su vücudunda,
ve dalga olacağım..
yavaşca okşayacak,
dudaklarınla buluşacağım..
suyun altında,
yıkıntılar arasında
hissedeceksin beni..
her zerre su vücudunda,
ve dalga olacağım..
yavaşca okşayacak,
dudaklarınla buluşacağım..
İlk dokuzu konusunda henüz netleşmiş bir şey yoktur..
Yazdıklarım, adıma benzerse, tersi de düzü de aynı olacaktır..
Aslen Nemrut’un kızıyım.
Bana sorarsanız, zenciyim… ikinci sınıftan duygularım..
En yıldızlı notlarımı, o sınıfta aldım..
Sevgideğerim,
baba’cığının ölümünün 1.yılında amca’ya, saygılarımla…
Her yitirilen sevgililerle,
Havalı bir cam,
İnfilak etti etti yüreğimde,
Kırıkları hala kanıyor
Hücrelerimde.
Yazının tamamını okuyun »
“Seç “dedi ucubeler Migimbim,
“olmak istediğini seç..”
Bir ses değildi bu..
Bir his, hiç değildi..
Duyamıyor,göremiyor,düşünemiyorum ki..
Ama, dediler işte ;
“ol-mak is-te-di-ği-ni”..
Bir deniz mi olsam acep?
ayaklarını ıslatsam dalgalarımla
girsen içime yüzsen
Ohh! desen..
Dilediğinde coşsam, sörf yapsan..
Durulsam dilediğinde, üzerime yatsan..
Mavi göğü yeşil ormanı yansıtsam ,
seni yansıtsam..
Ahh! Bir deniz mi olsam?..
Bugün e-postama bir duyuru geldi. Okuduktan sonra birkaç yere yönlendirdim.
Sonra, bunun yeterli olmadığını düşündüm! Konu üç beş dostu değil, milyonları ilgilendiriyor. Süt bebeleri de işin için girince, bu duyuruyu bizim sitede de yayımlamaya karar verdim. Konu sağlık olduğunda, akan kirli sular durmalı… Hele de akan sular çamurlu bir sel gibi geliyorsa üzerimize, mutlaka durdurulmalı! Karşı bir selle!.. Hiç bir selin, hiçbir felaketin durduramayacağı İNSAN SELİyle…. Posta kutuma gelen duyurunun tamamını aşağıda yayımlıyorum. Tharıkof”un yürekli yazar ve okurlarına saygımla.. sevgimle… (ZA)
Seni hala seviyorsam, bilesin!..

Sebebim sadece çocuklar!..
Esmer bahtlı, aç bir çocuğun, kırık oyuncağı en değerlisi ya…
Sırf onun yoksulluğu için seviyorum seni…
Ki bence;
O çocuğun karnı guruldadığında, bir fayı kırılıyor insanlığın…
Ağladığında, sel basıyor plazaların üst katlarını.
Düşüp yaralandığında, savaşlar kaybediyor büyükler…kaleleri yıkılıyor zenginlerin.
Tanrının değil, çocukların ahı tutuyor zalimlerin yakasını…
Gören gözüm, yazım, baharım, güzüm..
Engin kayalıkların kartalı, sevgi bahçemin kelebeği..
Uzak diyarların kasırgası, gönlümün ılık meltemi..
Dağların azgın aslanı, kucağımın mırmır kedisi..
Kanamadığım, doyamadığım sevgilim..
Gökte iki bulut olmak varken birlikte, neden yıldız olmayı seçtin? ..
Sarı çiçeğindim senin , yaşama sevincimdin..
Ey sevdiceğim!… Sızılı gecelerimin yadigarı…
Biliyorum, gün geçtikçe bana benzeyeceksin…
Hangi şehre gitsen, orada yalnızlığın nüfusu bir artacak.
Yürüyen bir hüzün olacaksın, “her şeyim var şükür” diyen insanların şık sokağında.
Camlarından, seni gördüklerinde en çok yalnızlıktan korkacaklar…
Yanındakine sıkıca sarılacaklar kadınlar/adamlar…
Her adımda, ayaklarının altı acıyacak…
Doktor!..Bir daha gelmeyeceğimi söylemeye geldim sana.
Ne olur beni umursa!
Ben anladım…
Kırık ayağı, yerine eğreti tutturulmuş bir masa benim hikayem.
Çekmeceleri dolu, üstü boş.
Üstüme ne koysalar, ağır gelip düşüyor Doktor.
İçim kimseyi almıyor…
Ben Tuzla-Buz arası bir halk otobüsü kadar doluyum.