Anasayfa Anasayfa

Yürüdüm


Cafer Demirtaş

giacometti

 

Yol boyunca kalbimi eskitirken
İçimde dağların isyankar hüznü
Ayaklarımda tepinen karıncalar yorgunluğumu içerdi….
Ve ben tutunamadan yol yorgunluğuna
Ensemde cıvıl cıvıl kuşlar,
Bulutların sirrus öfkesini dağıtarak
Dingin molalar getirirdi…

Hep yürüdüm koşarkenki sevinçle
Bana sonsuz kadar rengin güzelliği
Sonsuz kadar gözlerin sınırsız feriyle…
Sunaklara sungu olup yatmış Babil’li kadınların
Ruhlarıyla bilişen İbrani kentlerine yürüdüm…

Barbar bir zamanın barbar uğultusuyla
İrokua ateşinin is kokulu diliylehomme-marche
Bir Plebyeni yaratan toprağın azametinin
Kent soylu Tiran’ların çağcıl yasasıyla kirlendiğini gördüm…

Hep yürüdükçe;
-ki hep yürümek ve büyümek istiyorum-
Kan terleyen Sparta’nın şafaklar emziren
Kızıl tunçu göğsünde büyüdüm…

 

CAFER DEMİRTAŞ…

 

1.809 okunma
1 Yıldız2 Yıldız3 Yıldız4 Yıldız5 Yıldız (1 oy, ortalama: 5,00 / 5)
Loading ... Loading ...

Yorum Yapın