Anasayfa Anasayfa

DENİZ’ler Bozkır’a Emanet


Sevtap Özkahraman

 Deniz Gezmiş, Hüseyin İnan, Yusuf Aslan
 

Yüreğimde haykıran suskunluk
Ne de çok benziyor
Rüzgârda sallanan fidanlara…
Ve
Son mektubun kelimeleri kadar
Dokunaklı…
 
Duygular etrafa kalabalık kendine yalnız
Gün geceyi öperken postallarının bağcıklarında…
Gece ölüme demleniyor 
Gençliğimizi dağlaya dağlaya…


Konuşamıyorum
Konuşmuyorum
Konuşmaya gerek yok
Oysa
DENİZLER Bozkıra emanet…
 
 
O
En kış bahar seherinde
Ölüm düştü gözbebeklerime
Düşler yalnızlıkla döllendi…
Sevmek ödünç alınmıştı sanki
Boynu ilmikli yüzlerden…
 
Bilmezler ki
İçine çektikçe çekesin gelen
Toprak kokusuna benzer bir
 Ölümsüzlük
Ve
İnanç
Miras kaldı usulca süzülüp darağacından…
Ki
Ben oldu
 Sen oldu
Biz oldu…
 
Baharlara vardıkça aldığım yaşla,
Bir parçam darağacı
Her yanım isyan !
 
Ola ki
Ayrı düştüğümü varsaysam
Geri dönülemeyen Mayıslara
Ya da
Gidilemeyen adaya
Adımı yitiririm
DENİZLERİ kutsayan gözyaşlarımda…
 
Oysa
 
Biliyorum
Biliyorum ki
 Gençliğimin yol arkadaşları
Buram buram
Mayıs kokuyorlar hala…
 
 
Sevtap Özkahraman
4  Mayıs 2012 / BOZKIR

 

 

3.454 okunma
1 Yıldız2 Yıldız3 Yıldız4 Yıldız5 Yıldız (2 oy, ortalama: 5,00 / 5)
Loading ... Loading ...

Yorum Yapın