Anasayfa Anasayfa

Ellerin şafak çocukluğu


Cafer Demirtaş

 

phoenix-Wp

 

Hep insan yanığı düşlerdeydim…

İrin irin akıyordu içimde sular.

Ekmeğim zulüm, katığım cam kırıkları

Şafak söküğü bir çıplaklıktı örtündüğüm.

Ellerin şafak çocukluğu,

Ve alnımda gezinir yıldız tebessümleri…

Yakut bir bereket sunarak çorak düşlerime

Gel de kal

Gel de gitme;

Bu kent sensiz olmaz..

 

Bu kent çok yoksulluk gördü, çok zulüm…

Sıska köpeklerin gözlerinde yitirdi aşklarını.

Panzer paletleri, tetik koroları ve kan sesleri

Bin parçada bölündü mahşeri çığlıklar.

Lakin yitmeyecek isyanların haklı güzelliği.

İsyan biterse düş biter.

Ve sen gidersin zamanın mağlup kanatlarıyla.

Kaf ve simurg…

Söze tarih düşürmeyen geçmiş;

Artık bulutlarda uğultun olmasın…

Şimdi seni şafağın rahminde büyütüyorum.

Sana dair tüm hükümleri tanrılara imledim.

Duvarda en son resmin;

Ve sen zincirleri mağlup bir rüzgarsın…

 

CAFER DEMİRTAŞ…

 

 

 

1.542 okunma
1 Yıldız2 Yıldız3 Yıldız4 Yıldız5 Yıldız (1 oy, ortalama: 5,00 / 5)
Loading ... Loading ...

Yorum Yapın