Anasayfa Anasayfa

İnkârın şarkısı


Bandista

 

Print

 

De Te Fabula Narratur‘u, manifesto albümümüzü yayınlamamızın üzerinden tam iki yıl geçti. Özgürlük, eşitlik, dayanışma, adalet çağrı ve mücadelesinin içinde yer alma inadımız sürüyor. Güvencesiz çalışma koşulları ve sömürü devam ediyor, kapitalist saldırganlık had safhada, eğitim ve sağlık paraya havale edilmiş, yaşamımız satılıyor, mahallelerimiz mutenalaştırılıyor, ekolojik yıkım ve nükleer felaket gündelik hayata damga vuruyor, cinsiyetçilik ve ayrımcılık liberal maskesinin altında silikleşiyor, kolektivizm unutturuluyor, faşizm yükseliyor, şiddet olağanlaşıyor, inkâr politikaları işliyor, örgütlenmenin önü kesiliyor, halklar bombalanıyor, haklar ellerden alınıyor. Lakin dostlar, yoldaşlar, öğrenciler, dereler, iklim adaleti eylemcileri, kadınlar, lgbtt’ler, mülteciler, kâğıtsızlar ve sayılamazlar direniyor. Sınırsız, ulussuz, sürgünsüz bir dünyanın içinden, mazi, gelecek ve şimdiden gelen onlarca sesi duyuyoruz, hep birlikte haykırıyoruz; vardık, varız, varolacağız! Daima!

***

It had been exactly two years since we released our manifestation album, De te Fabula Narratur. Our persistence on to be a part of freedom, equality, solidarity, justice call and struggle still continues. Unsecured working conditions and exploitation continue, capitalist aggression is at its highest level, education and health are assigned to money, our lives are being sold, our neighbourhoods are being gentrificated, ecological catastrophe and nuclear disaster leave their mark on daily life, sexism and discrimination are becoming indistinct behind the mask of liberalism, collectivism is pushed to be forgotten, fascism is rising, violence is becoming an ordinary fact, the politics of denial are on process, to get organized is blocked, peoples are bombed, rights are taken away. However friends, comrades, students, rivers, climate justice activists, women, lgbtts, refugees, sans papiers, and the uncountables are still resisting. From a world with no borders, no nations and no exiles; we hear dozens of voices echoing from the past, the future, and the present, all together we shout out; we were, we are and we shall be! Forever!

***

Yarın geceyarısından sonra idam edileceğiz, … Kaybetmiş olmamız ve ölmek zorunda olmamız, biz ve ailelerimizle gösterdiğiniz büyük dayanışmaya duyduğumuz takdir ve minneti eksiltmez. Dostlar ve Yoldaşlar, bu davanın trajedisi artık sona eriyor, şimdi tek bir yürek olmak lazım. Ölecek olan sadece ikimiziz. Gayemiz ve siz yoldaşlarımız, milyonlarca insanla yaşamaya devam edeceksiniz; yenilmedik, kazandık. Acımızı, kederimizi, hatalarımızı, yenilgilerimizi, tutkumuzu gelecekteki mücadeleler ve daha büyük bir özgürleşme için muhafaza edin. … Bizim için dünyadaki tüm dostlar ve yoldaşları selamlayın. Hepinizi kucaklıyor;  kalplerimizdeki aşk ve muhabbetle sizlere büyük bir elveda diyoruz. Şimdi ve daima, uzun yaşasın tüm dostlar, Yaşasın Özgürlük. Yaşam ve ölümde kardeşleriniz!

***

After tomorrow mid-night, we will be executed, … That we lost and have to die does not diminish our appreciation and gratitude for your great solidarity with us and our families. Friends and Comrades, now that the tragedy of this trial is at an end, be all as of one heart.  Only two of us will die.  Our ideal, you our comrades, will live by millions; we have won, but not vanquished.  Just treasure our suffering, our sorrow, our mistakes, our defeats, our passion for future battles and for the great emancipation. … Salute for us all the friends and comrades of the earth. We embrace you all, and bid you all our extreme good-bye with our hearts filled with love and affection.  Now and ever, long life to you all, long life to Liberty.  Yours in life and death!

Bartolomeo Vanzetti-Nicola Sacco, Massachusetts Cezaevi İdam Hücresinden Mektup/Letter from the Death House of the Massachusetts State Prison, 21 Ağustos/August 1927

 

***

 

İnkârın Şarkısı
bandista

Nisan olmadı, güney yolunda hiç insan olmadı
Tarih tanıktı, o bile bir taraf olmadı
Halep’te, Şam’da, Beyrut’ta, Arjantin’de
Tanıdık bir şarkı çalmadı, hiç olmadı

Ocak olmadı, kan hâlâ hiç sıcak olmadı
Tarih tanıktı o bile bir utanç duymadı
Nice sokak, nice mevsim, nice toprakta
O zulüm, cinayet olmadı, hiç olmadı
Nice cesur, nice korkak, nice yoldaş
Faşistler elinde ölmedi, hiç olmadı!

 

söz: Bandista
müzik: Bandista

24 Nisan 1915’te Ermenilere yönelik başlayan ‘operasyon,’ Hrant Dink’in 1 Kasım 2004 tarihli Birgün gazetesi köşe yazısında “Buna kimileri ‘Katliam,’ kimileri ‘Soykırım,’ kimileri ‘Tehcir,’ kimileri de ‘Trajedi’ diyor. Atalarım Anadolu diliyle ‘Kıyım’ derdi… Ben ise ‘Yıkım’ diyorum” cümleleriyle anılıyordu. Yıkım, varlığını çok iyi bildiğiniz, dilinizde, bedeninizde, hafızanızda, öfkenizde taşıdığınız bir şeylere yokmuş muamelesi yapıldıkça, inkar edildikçe devam ediyor, taş üstünde taş kalmıyor ta ki “Gerçek hakem halklar ve onların vicdanlarıdır. Benim vicdanımda ise hiçbir devlet erkinin vicdanı, hiçbir halkın vicdanı ile boy ölçüşemez” diyerek inşaata başlayana kadar. Sınırsız, hudutsuz, sürgünsüz bir dünya şiarıyla yoldaşlarımızla, bazen fiziken olamasa bile omuz omuza, adımlamaktayız dünyanın her bir sokağını, meydanını, ovasını, dağını. Tarihin sadece geçmişe değil, bugüne ve geleceğe de dair olduğunu bazen acıyla da olsa tekrar tekrar deneyimleyerek.

 

http://tayfabandista.org/

01.05.2011  

1.396 okunma
1 Yıldız2 Yıldız3 Yıldız4 Yıldız5 Yıldız (2 oy, ortalama: 5,00 / 5)
Loading ... Loading ...

Yorum Yapın