Dünyanın en acımasız hayvanı insandır!..
Hatice Atalay
Sabah işe gelirken, arabada yine gazete haberlerini dinliyorum. Duyduklarım karşısında; ne yapsam, ne yazsam, ne
söylesem bilemedim…
Nietzsche’nin sözü dilime dolandı yeniden….
“Dünyanın en acımasız hayvanı insandır”.
Yaşadıklarımız, gördüklerimiz, duyduklarımız ve bunlar karşısında her geçen gün artan duyarsızlığımız, tepkisizliğimiz bu cümleyi haklı kılıyor ne yazık ki.
Ne dersiniz ? Nietzsche haksız mı “dünyanın en acımasız hayvanı insandır” derken…
Dünyaca ünlü bir piyano virtüözü konser vermek üzere salona giriyor. Dinleyicileri büyük bir ciddiyetle selamlayarak daha önceden tuşları sökülmüş piyanosunun başına geçiyor ve çalmaya başlıyor… Elbette piyanodan ses çıkmıyor ama virtüöz her parçadan sonra yine büyük bir ciddiyetle dinleyicileri selamlıyor ve diğer eseri çalmaya devam ediyor. Dinleyiciler önce birbirlerine şaşkın şaşkın bakıyorlar ve ne yapıyor bu sorusunu gözleriyle soruyorlar ama yinede çılgınlar gibi alkışlıyorlar sanatçıyı. Konserin bitimine kadar bu böyle sürüyor…
Konser bitiyor ve kapıda kendisini bekleyen basın mensuplarının karşısına çıkıyor sanatçı. Gazetecilerden biri diyo rki;”siz çalıyor gibi yaptınız biz de siz çalmışsınız gibi çılgınca alkışladık, ama ne yapmaya çalıştığınızı anlamadım”.
“Sahi ne yapmaya çalıştınız”?
Yanıtlamış sanatçı:
“İnsanların tepkisizliğinin boyutunu merak etmiştim, meğer sonsuzmuş…**
” Barış; yanına “ama” kabul etmez…
Barış istiyorum “ama” diyemezsiniz yani. Dememelisiniz de zaten…
Öte yandan; teröre karşıyım “ama” deyip yanına
mesela; nereden ve kimden geldiğine bakmaksızın karşıyım diyebilirsiniz..
Terörü her anlamda; siyasal, ideolojik ve felsefi anlamda reddetmek koşuluyla….
Doğrusu da bu değil midir?
http://blog.milliyet.com.tr/_Dunyanin_en_acimasiz_hayvani_insandir__/Blog/?BlogNo=246202
Mayıs- 2010- haticeatalay
Seventeen Pieces from three.. Baba Zula/Religious night


31 Mayıs 2010, 17:28 tarihinde.
Sevgideğer,
Hayvanların acımasız olduğunu hiç düşünmedim. Ya yemek için öldürürler, veya çok seyrek de olsa, kendilerini savunmak için! Acıma ya da acımasızlık duyguları olmasa gerek! Çünkü bu duygularının olması, doğanın dengelerini bozardı. İnsanlara rağmen, doğanın dengesini koruyorlar bitkilerle birlikte..
Bana göre, “İnsan, ACIMASIZ bir hayvan müsveddesidir!” Müsvedde, çünkü henüz temize çekilmemiş! Temize çekilmişine HAYVAN diyorlar, zaten. Hayvanlar tertemiz!..
Duyarlı yüreğine sevgiyle..
01 Haziran 2010, 18:58 tarihinde.
Hatice’m,
dün bahçede tavuk,horoz ve civ civleri izliyorum.Elimde ki ekmeği parçaladım ve attım,horoz bir lokmayı kaptı ve yemeden yanına gelen yavruya ağzında tutttuğu parçayı verdi,ona yedirdi,bir süre öyle onları izledim,horoz hiç yemeden ağzına aldığı lokmaları,yanına gelen,diğerlerine yediriyordu,hayranlıkla izledim…İnsan doğaya bakabilseydi,gerçeken kendi gerçeğini daha iyi anlayabilecekti..
İnsan uykunun çeşitli haplarıyla uyutulmakta,uyuyan insanın çok güzel bir anlatımıydı….:)yüreğine selamla,SEVGİLER…
13 Eylül 2010, 21:44 tarihinde.
bence insan en acınılası hayvandır…:) sokak şairi