küçük işler

 

Kendime yeni yalnızlıklar arıyorum
Savuruyorum ütopyalarımı sonsuz bir boşluğa
Ve başlamadan bitiyor,
nedense en uzun yolculuğum
Yaslanıyorum kimsesiz bir çocuk gibi anılarıma..

 

Mevsimler alıp götürüyor lacivert akşamlarımı
Bir çağı daha konuk ediyor Ege’li geçmişim
Ve saçlarını tarıyor firari bir rüzgar, Asya’lı kimliğimin
Uyanıyor kollarımda uyuyan Akdeniz’li gençliğim  

Karahan Yılmaz, Mayıs 2010, Metz, FRANCE

 

 

Enrico Macias – Oriental

307 okunma

Bu yazı Pazar, 30 Mayıs 2010, 21:54 tarihinde ebrulî, gümüşî kategorisi altında zelin artuğ tarafından yayımlandı. Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz. Yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.