küçük işler

 

Haber..
Baba ölmüş oğlum!..

Ağlayacağım bilirdim..
Ağlanamazlığı yeni gördüm.
Söylenemezliği..
Ne çok söyleyemezlik birikmiş içimizde,
Ne çok susmuşuz,
Sus…
…..
ma!..

 

 

 ***

Başın sağolsun bilirdim..
Kafan sağolsun yeni duydum..
O yaşlarda mı!.. hayat?..
hemen anımsadım..
Ali sözlerini… Baba yitişiydi demişti!..
“*Cingi taşlara vurdum oğlum!..
Yaş gelsin gözlerimden”

***

Başının sağlığı…
Başı çekenlerin sağlığı..
Her ölünün ardından
Başı çekenler daha bir sağalır
Başları sağ olur, sağlam olur başların!
Kafası daha da karışırken kafası karışıkların,
Başlar ayak olur, ayaklar baş!
Ölen, bir kez ölür,
Kafası karışanlar bin kez!
Kafan sağ olsun!
Kafası çalışanlardansan,
Kafan sağ olsun yeter!
Ölene de aynıydı ölümün acısı..
*Cingi taşlara vurmuştu da
Yaş gelmemişti gözünden!
O, öyle cansız bedeniyle yatarken..
Ağlayabilmek de neyin nesi!

***

hiç söyledikleri gibi değil..
değil!…
öğrenmemek iyi…
iyi… öğrenmemek!
“Ne”‘yi kötü onların!..
“Neler”i de..
Neden hiç demediler!..
demezler!…
Suskunlukları, suskunluğuna benzemez!
Haydi!..

*** 

yaz..
yazsana çocuk!
Ancak bir çocuk yazabilir böylesine saf ve temiz!
henüz… kirlenmemiş sözcüklerle!..
“bunların” tanımlarıyla
tarif et!..
yok!..
yok!…

***

dene!.. “bunların” dışında ne kaldıysa!..
N i h i l i s t !?
A n a r ş i s t!
ist..
ist…

hadi, konuş!
Söyle!

***
Aşağıda!..
 
Toprak..
haber..
Baba ölmüş oğlum!..
Hazır değilsin!..
Ne bunu duymaya,
Ne de…
Ortak ekmek fırını..
meydan..
 kafan sağolsun..
yeni..
kafan sağolsun!..

***

cesedini..
gözler..
mutsuz..
gözleri..
“Cingi taşlara vurdum, oğul!”
Zordur, canından can yitirmek!
Ölümle yitirmeninse hiç dönüşü yokmuş!

***
2′ye.. 2
yeniden..
yıllar sonra..
en köşede sıçmış altına gözaltıdaki..
en sıcak yer orası öyle mi?..
donacakları izle!.. televizyonda!..
Cingi taşlara vururlar da, yaş gelmez gözlerinden!
İzle!…
Sıcacık köşende otur… 
ve izle!
Uzun reklam aralarında da tuvalete gidersin,
Kaçırsan da fark etmez!
Yok, daha neler!
Altına kaçırmaz sıcak köşesinde oturan…
Demem oydu ki, reklamları.. kaçırsan, misal…
Nasılsa bin kez izletecekler her birini!
Kafanı oya oya…

***

Anne tarifi soba yanışı tarifi..
“pop.. popp.. poppp!.. bak! oğlum… ne güzel çekiyor soba!”
Çay kokusu mu anımsattı sana..
donmayacaksın!..
Sobanın üstünde,
çay!..
İçin dışın ısınsın!
Anne tarifiyle ısınacaksın!

…
Cingi taş!..
cingi..
…
gözlerin dolmasın!..
“Baba ölmüş oğlum” sözcükleri..
Nasıl konuşmayı öğrendiğini anımsanmadığı günler gibi!..
sözcükler..

…
işaret dili değil ki!..
harflerin tınısı hiç değil!..
Gönül dili…
Kafa dili…

Ağıt gibi.. bozlak gibi

***

yaz bakalım!..

***

bitti.
Bitmedi, yaz!…
CİNGİ TAŞINA…
Cingi taşına yaz ki, silemesin dalgalarla…

dalgasına taş atılanlar!..
silemesin keyfince…

DÜŞÜNCE’nin izlerini! 

 

**cingi taş
*çok sert kaya parçası

 

NOT: Bu yazının orijinali Yucel Evren’e; koyu renk (bold) yazılar Zelin Artuğ’a aittir.

Tamburam rebab oldu -EfkanŞeşen

237 okunma

Etiketler: toprak

Bu yazı Cumartesi, 29 Mayıs 2010, 00:52 tarihinde ebrulî, kurşunî, limonî, zifirî kategorisi altında zelin artuğ tarafından yayımlandı. Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz. Yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.