küçük işler

Yalnızlık…

Yücel Yarımbatman (Sokak Şairi)

cocuk

kara kaşları ve
kara gözleriyle
karaya vurmuş
bir şarkıydı yalnızlık…ve ben bir doğulu çocuktum
çocukluğumun doğusunda
pus tutmuş eteklerinde yalın ayak
ve yaşamak ya da ölmemek korkusunda;

hani biri çıkar gelir elinde bezden oyuncak belki de kırılmamışken tekerlekleri
oyuncaklı yılların
o çatlak o elleri kömür karasında…
kara gözleriyle
kara kara düşünen anaların
kararan alınlarında umutların
ve hep kardan adamın çıkıp geleceğini sandığım Anadolum’un
karla kaplı yollarında
maviye ve hüzne çalan yalnızlığımda…
kara gözleri ve
kara kaşlarıyla
karaya vurmuş
bir şarkıydı yalnızlık…

Yucel Yarımbatman, Sokak şairi, Mayıs 2010, İstanbul

Gün Usulca (OktayAkbal) Ezginin Günlüğü- Eski Arkadaş

494 okunma

(3 oy, ortalama: 5,00 / 5)

Loading ...

Bu yazı Cuma, 14 Mayıs 2010, 00:05 tarihinde ebrulî, gümüşî, şarabî kategorisi altında zelin artuğ tarafından yayımlandı. Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz. Yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.

“Yalnızlık…” için 7 Yorum

zelin artuğ diyor ki:
14 Mayıs 2010, 00:15 tarihinde.
Kucukisler’in sokak şairi!… Nerelerdeydin?
Hoş geldin! Seni ve dizelerini bağrımıza bastık, yola devam! Sevgiyle.. saygıyla..
elif eser diyor ki:
14 Mayıs 2010, 11:12 tarihinde.
Sokak Şairi..

Özletme kendini, dizelerini mahrum etme bizlerden…

Sevgi ve Saygıyla..
yucel diyor ki:
14 Mayıs 2010, 15:16 tarihinde.
Sokak!..
Sokak iyi bir şeylerden!.. şairi.. ressamı, kedisi.. hepsi..
Yücel.. sağol emeğine..
sevgiler, saygılar..
zelin artuğ diyor ki:
17 Mayıs 2010, 13:51 tarihinde.
Heeeyyy Sokak Şairi!!! Neredeysen, çık ortaya!

Önüm, arkam, sağım, solum sokak…
yücel yarımbatman diyor ki:
22 Mayıs 2010, 14:36 tarihinde.
ben burdayım dostlar fırsat buldukça kapınıza yığıyorum yorgunluğumu, ama kapınızı çalmıyorsam sanmayın pencerenizden de bakmıyorum:)
resimdeki iki çocuk çok duygulandırmıştı beni şimdi çıkarmış resım sahıbı:(
sanırım ıkı kucaklaşan esmer cocuk vardı eğer mumkunse o iki çocukluk yıne koyulabılırmı hani üstü başı cocukça kirlenen. ve omoyla kırlenmek guzeldir diye gunumuz kapıtalıst reklamlarında bile taklıtlerı yaratılmaya çalışılan o herkesin çocukluguna munhasır guzellıkteki iki çocuk…
”biz aynı coğrafyada bakışan bir cift gozduk şimdi biri diğerinden gizli ağlayan”…
zelin artuğ diyor ki:
22 Mayıs 2010, 15:58 tarihinde.
Sevgideğer sokakların, sevgideğer şairi!

Şair olduğun nereden anlaşılacak? O çocukları sen benim sayfamda gördün. Öyle çok sevdin ki… kendi sayfanda gördüğünü sandın. http://www.kucukisler.com/2010/05/05/dusle-gercegin-sinirindaki-“dost”/
Aklında yanlış kaldığını anladım, o çocukları, senin sayfana da çağırdım. Koşa koşa geldiler!
Hayatı katleden kapitalizmin reklamlarından ne bekliyorsun ki? Bütün duyguları dahi taklit, onların! Yılışık ve sırıtkan taklitler!

Kapımızı çalma zaten, kapımız sana hep açık! Sevgiyle…
yücel yarımbatman diyor ki:
24 Mayıs 2010, 21:38 tarihinde.
her defasında site kısmına ne kadar büyük şeyler yaptığını bile bile küçük işler yazmak bir dakka da olsa duraklatmıyor değil…
her insanın cocukken boyle sarıldığı bır dostu elbette ki vardır..
ben de kendı cocukluk dostumu dusundukçe gozlerım yasarıyor bu fotografta, çunku bu resım benım yıllar once cekmeyı unuttuğum bır resım hep gonul duvarımda asılı kalacak..
”aynı coğrafyada yaşayan bir çift gözdük ikimiz
şimdi biri diğerinden gizli ağlayan…
sevgıyle…

Yalnızlık…

“Yalnızlık…” için 7 Yorum

Yorum Yapın