Neden terk eder?..
Yucel Evren
Terk etme duruşunun içinde epey birikim var…
Sevgiliyi, hayatı… Okumayı neden terk eder?…. Yazmayı, okulu… İşi… neden terk eder insan?…
Bir protestodur terkin ana amacı.. çekip gitmez, terk eder… Aşkını , işini, okulu…..
Yenilgi midir?… Hayır ! hiç bir terk yenilgi değildir özünde, hiç bir terkin sonucu bilinemez… terk eden bilir ancak sonucu.. terk edilense adı ne olursa olsun.. terk edilmiştir.
Neden terk eder insan?…
Terk bırakıp gitme değil, terk anlaşılmama mı? neden terk eder insan ?….
“Sevgi bu değil , bana göre değil bu iş, anlatamıyorum, böyle olmamalı, uğraşamam artık, bu kadar değil, ilginç, saçmalama başladı..” terk eder…
“Birikim bu mu?, konuşamıyorum, bunun adı cehalet, apaçık görünse bile mi?, güldürme beni, ” terk eder…
“Nereye kadar, anlaşılmıştır, gerek yok, tamam…” terk eder…
Terk edilen!
…
Yucel Evren, 13.10.2007, İstanbul
kardeş türküler ilkay akkaya-kazım koyuncu
Etiketler: gerek yok, terk, terk edilen


04 Mayıs 2010, 11:32 tarihinde.
Terk! terk edilen tarafından çok merhametsiz bir kelimedir. Hele ki suçsuzsa. Terk edenin de vardır bir sebebi. Yoksa yakılmaz gemiler, köprüler boşu boşuna… Bazen de başı dik tutmaktır terk! en çok da bunu severim ama.
04 Mayıs 2010, 15:57 tarihinde.
Terk edilen görünürde terk edildiğini savunur… Oysa terk edendir çoğu zaman. Sonu hazırlayandır, son noktayı koyamamıştır… Ne terk etmek galibiyettir ne de terk edilmek yenilgi… Bir şekilde bir şeyler tükenmiştir, boyut değiştirmiştir, fikirler tutmaz ve iş, ev, aşk, şehir, ülke… o noktadan sonra terk edilir… Güzel olan; ışığa bakmatır, öne, aydınlığa… Güzel olsaydı geride kalan, geride bırakılmazdı, değil mi?
Güçlü kalemini selamlarım Yücel…
05 Mayıs 2010, 20:47 tarihinde.
Bir de kendisi tarafından terk edilen kendisini terk edebilse insan! Kendi içindeki mahpusluklardan (antisosyalliğinden) bir kurtulabilse!