İsim Gerekmez Gününüz Kutlu Olsun…
Sevtap Özkahraman
Misketlerimi ütenler, kurşun askerlerini kırdıklarım…
Kedimin canını yakanlar, kuşlarını özgür bıraktıklarım…
Kan karıştırıp kardeş olduklarım, bir ünite kan için yalvardıklarım…
Bisikletten yuvarlandığımda yaralanan dizlerime tükürüğünü merhem yapanlar,
kurşun yarasına gözyaşımı bastıklarım…
Okul tuvaletinde sigara gotiğimi paylaşanlar, rakısının ilk yudumunu sigarasının son nefesini paylaştıklarım…
Meydanları inlettiğimiz marşlarımızla ağladıklarım, görüş gününe gülüşümü bıraktıklarım…
Serçe parmağımın sıcağıyla ısınanlar, ayaz bakışlarıyla donduklarım…
Omzunda ağladıklarım, kollarımda güldürdüklerim…
Alnımdan öpenler, ellerini öpmekten gurur duyduklarım…
Vefasızlığıyla kabulüm olanlar, bir “ merhaba” sından kaçtıklarım…
Unutulmaz hatıralar bırakanlar, unuttuğum yıllarımı bıraktıklarım…
En yorgun sabahlarıma doğanlar, en dingin gecelerimde ölenler…
Kapımı çalmasına ömrümü vereceklerim, sokağından geçmek istemediklerim…
Balonlarla-pamuk şekerlerle-hüsnüyusuflarla kalbime yol açanlar, bir bakışla kalbini kırdıklarım…
Yaşattığım günleri ateşe verenler, yaşattığı bir dakikayı pamuklara sarıp sakladıklarım…
Dizlerinde huzur bulduklarım, saçlarını okşayarak uyuttuklarım…
Sayfalarca mektup yazdıklarım, yazdıkları mektupları açmadan yırttıklarım…
Yağmur kokulu ıslıklarıma şiirler yazanlar, yazacağı bir harfe adaklar adadıklarım…
Suçuna ortak olduklarım, cezasını bir başıma yaşadıklarım…
Sırdaşım olanlar, sırrını mezara taşıyacaklarım…
Liman bilip sığınanlar, fırtınasından savrulduklarım…
52 yıldır sevgisine doyamadıklarım, sevgimle doyurmaktan bıkmadıklarım…
Bir rüzgâr gibi esip geçenler hayatımdan,
Yağmur olup toprak kokusunu yüreğime salanlar,
Yani,
Hayatıma hâlen tanıklık yapan canlar, hayatımdan bir şekilde çıkardıklarım, beni hayatından çıkaranlar, dünya yolculuğu sonlananlar… Bir bilseniz… Bir bilseniz ki bana kattıklarınızla, benden aldıklarınızla hepinizin benim bu günümde ne çok emeği var… Hepinizi sevdiğimi saydığımı söyleyemem ama hiçbirinize kırgın değilim, kinim yok, nefret duygusu taşımıyorum ve neden bilmem bu gün hepinize bendeki emeğiniz için teşekkür etmek ve bu günü kutlamak istedim…
Hayatıma uğrayan herkese çok teşekkür ederim… “ İsim Gerekmez Gününüz” kutlu olsun…
Sevtap Özkahraman, 26 Mart 2010
http://blog.milliyet.com.tr/sevtapozkahraman
MFÖ- Yalnızlık ÖmürBoyu
1.079 okunma


26 Mart 2010, 17:33 tarihinde.
Sevgideğer Sertap,
Hayatına uğrayanlardan olmak… uğradığım anda ve mekanda, sevgiyle karşılanmak, seninle kimi güzellikleri paylaşmak, seninle dost olmak çok güzel. Senden ütülen misketlerin yerine sana havada uçan, denizde yüzen, karada koşan misketler armağan ediyorum. Oyunda misketlerini ütenler, bunları asla ütemeyecek! Sevgilerimle…
26 Mart 2010, 21:14 tarihinde.
24 Mart İyi ki doğdun Sevtap’cığım,
isminin ilk hecesi SEV le başyan,emeğin anlamını yüreğinde taşıyan,hayatından taşıran güzel yürekli Kahraman arkadaşım,doğum günün kutlu olsun,yi ki seni tanıdım,nice mutlu yıllar,dilediğince çiçekli yollar olsun önünde,hayat hep sana aksın güzelliklerle,SEVGİMLE.
27 Mart 2010, 20:22 tarihinde.
Sevtap.. bir kaç şakacılardansın sen de Şerife gibi..
“İsim gerekmez günü” nasıl gelmişti aklına?..:)
Kutlamalı!..
sevgiler.. saygılar