küçük işler

 

Görsel vizyonlarla yaşanan bu dış dünyanın amacı; aslolan içsel yolculuğumuzdaki yaptığımız keşifler, yarattığımız simya ve değişimdir. Önemli olan içimizde olanlardır. Her an hücrelerimizde  olan yıkım ve yapımlar, ruhumuzda da olmakta, kimbilir her saniye kaç güneş kaç supernova patlamakta kainatımızda?..  Dünyanın dönüşündeki gürültüyü iyi ki de duymadığımız gibi, kainatımızın her saniye olan kıyametinin son halkaları, son dalgaları kalemimize yüreğimize şiirle dokunur. İç kıyametlerimizin kıyıya vuran parçalarıdır şiir.

Yazıyorsak şanslıyız, şöyle ki; artçı depremler nasıl ana depremi hafifletiyorsa, şiirde bizim artçı sarsıntılarımızdır. Duygu dünyamızın ana sarsıntılarını hafifletir. Şiir olarak kıyıya vurur. İç dünyamızla aramızda bir habercidir, ruhun bize gönderdiği mesajlardır. Duyular ötesi alglarımızın gelişimini şiirin kapısından girerek sağlarız. İçsel zenginliğimizi ya da yoksulluğumuzu onunla görürüz. Kendinizi şiir yazmaya aday gördüğünüzde, şiirin sınamalarından geçersiniz. Aynen bir dağ zirvesini dağcıya isterse gösterdiği gibi, şiir de yaptığı sınamalarla sizi kabul ya da reddeder.

 

Yoksa biliyorsunuz hepimiz doğuştan bir şiir yazanız. O yazmalar karalama süreçleri,  bir ön aşama. Esas yolculuk o yolda bir yolcu olduğumuzda başlıyor.

Bazıları ben şiirden anlamam, şiiri sevmem gibi laflar ederler. Doğru… bir kuşak geçti ki biz de tanık olduk, şiirden kopuk, şiirden nasibini alamamış kayıp kuşak. Onlar adına üzgünüm, zira şiir duygusal dünyamızı geliştiren bir kaynaktır. Yeterince onunla beslenmemiş bir bilinç, akılda süper olsa da gönül kapısını açamaz. Novelist’in güzel bir sözünü söylemeden geçemeyeceğim.  “Şiir aklın açtığı yaraları tamir eder” diyor, evet yeni bir çağa girdik ki; bu çağ bizden aklın gönülle birliğini istiyor. Gönül kapılarını açamayanlar zihnin tuzaklarında boğulacaklar. Gönül kapısı da öykünerek mış gibi yaparak, samimiyetsiz açılamaz, onun anahtarı içtenliktir. Kişi bu kapıyı ancak kendisi olursa açabilir, yani özüyle. Tam bir zihin çağına saplanmış insanımızın acilen gönül düzeyine yükselmesi gerek diyorum.
Bu kapıyı açamayanların ‘ye, iç, üre’ den öte gitmeyen robot varlık insanımsı olduğunu düşünüyorum.

Bir gönül rehberi olan şiir beslenebileceğimiz, çok değerli bir kaynaktır. İç dünyalarımızda olan supernova patlamalarından kopan bir meteor, yüreğimize şiir olarak çarpar,  kalemimize şiir olarak dokunur. Dileğim bu meteorlar sizin yüreğinize de çarpsın….

Duygular duygular,
Duyu ile gelen,
Duygu ile içselleşen,
Hem uçuran, hem uçurtan,
İki ucu keskin bıçak,
Duygular…..
Yoğun yerlerimde,
Fay hattı, kırılan bölgelerimde,
Deprem olurlar.
Atomlarım bu dili anlamalılar
‘Ben’ imi yeniden yaratmalılar..

2……

Şubat ayında,
Kabarır duygularım,
Çatlar fay hatlarım,
En güzel duygularımı bilinçaltımdan,
Bu ayda toplarım,
Şubat ayları benim,
Doğum ayım,
Çünkü iki… uğurlu sayım!

 

…

 

26/02/2006 Şerife Karaçayır Mutlu

http://blog.milliyet.com.tr/evrenindilisevgi

 

ZindanıTaştanOyarlar-Suavi(şiir)
 

 

271 okunma

Bu yazı Cuma, 19 Mart 2010, 20:00 tarihinde ebrulî, gümüşî, kurşunî, kızıl, şarabî kategorisi altında zelin artuğ tarafından yayımlandı. Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz. Yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.