küçük işler

 

İnsanın doğduğu toprakların dışına ilk kez çıkması, değişik duygular yaratıyor. Değişik açılımlar,  algılamalar oluyor sanki. Bu konudaki deneyimler, duyguların farkındaki renkler, öyle çeşitli olmalı ki…  herkesin parmak izi kadar çeşitlidir diye düşünüyorum. İlk deneyimimdeki bir anımı paylaşmak istedim.

Yurdumun sınırları ötesine ilk çıkışım, bir ana rahmindeki çocuğun, dış dünyayı denemesine benzer yakın bir duygu sanırım. Anavatan’ın anlam birliği ordan geliyor olmalı.

 

Uzunca bir kara yolculuğunun ardından ilk ülkeye ulaştık. Yorgunluk ve özlenen bir uykunun ardından, uyandığımız sabah, bir başka ülkeye güneşi doğuruyordu. Bu an kaçmazdı. Kaldığımız otelde herkes uykudaydı. Sessizliğin tek sesi doğanın uyanışıydı, bahçeye çıktığımızda, tüm güzellikler çiçeğiyle, toprağıyla, böceğiyle bizi selamlıyorlardı. Bir yabancı duygu vermeden, kırmızı güllerin üzerine düşen damlalar gün ışığını seviçle yansıtıyor, bize gülümsüyorlardı.

Eşim bir güle eğilerek ”koklayayım bakalım bizim güller gibi mi kokuyorlar” dedi. Derin koku alamama gibi sorunum nedeniyle merakla sordum. ”Aynı dilden mi kokuyorlar?” Cevap, ”evet”ti. ”Buna bir şiir yazılır”dedim. Dönerken uçakta mavi gökyüzünün uçuşan bulutları arasında öylesine bir özgürlük duygusu yaşadım ki; sınırlar, bayraklar, tüm ayrılıklar, her şey anlamını yitiriyordu. Çizilen sınırlar tüm izafi ayrılıklar sadece zihindeydi. Gönülde herşey öyle bir, öyle bütündü ki.. Döndüğümde bir şiirim doğmuştu, duygularımdan aldığım bir ileti şiir yoluyla gelmişti.

Paylaşıyorum. Zihninizin tüm ayrılıklardan arınmış bir gönül birliğine doğması dileğiyle..

 

 

Dünya çiçekleri,
Ne barışcıl, ne evrensel,
Hep aynı dilden açar,
Hep aynı dilden kokarlar,
Kutuplarda, ekvatorda,
Ne bayrakları, ne sınırları, ne savaşları vardır,
Kucaklarlar toprağı sessizce,
Paylaşırlar doğayı kardeşce,
Keşke insanoğlu barışı,
Onlardan öğrense.
Kimi bir dağ çiçeği,
Kimi bir kar çiçeği,
Kimi sularca ak, sularca berrak,
Nilüfer çiçeği,
Yüzer durur pırıltılarda,
Tüm kirlilikleri kınarcasına.
Anlayana sivrisinek saz,
Bu mesajları almaya,
Frekansım az,
Bir gün bedenim göçünce toprağa,
Dilerim can bulurum yeniden,
Bir nilüferin tomurcuğunda….
 

Şerife Karaçayır Mutlu, 15. 05. 1992

http://blog.milliyet.com.tr/evrenindilisevgi

 

…

 

Şiir ve seslendirme: Şerife Mutlu
 

Not:  Art arda, önce video butonuna, sonra alttaki  şiir butonuna basın. Videonun sesini kısmayı unutmayın  (ZA)

…

342 okunma

Bu yazı Çarşamba, 17 Mart 2010, 12:45 tarihinde ebrulî, kızıl, şarabî kategorisi altında zelin artuğ tarafından yayımlandı. Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz. Yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.