Anasayfaİkiliğin tuzakları
Şerife Karaçayır Mutlu
Işık giderek azaldı,
Ortalık zifiri karardı,
İkiliğin gölgesi
Düştü İNSAN üstüne,
Kadın,erkek,
BİRLİK sarardı,
İNSANLIK karardı,
Erkek düştü kabusa,
ŞİDDET RÜYASI oldu,
Kadın kendini
KURBAN rolünde buldu,
İkisi de uyanmalıydı
Güneşli bir İNSAN sabahına,
Kurbanlar olmalıydı
KAHRAMAN,
Erkekler doğmalıydı
Yeniden KALP kapısından
…
Arkadaş-Melike Demirağ
Şerife Karaçayır Mutlu, 11 Mart 2009, Antalya
http://blog.milliyet.com.tr/evrenindilisevgi
187 okunma
(1 oy, ortalama: 5,00 / 5)
Loading ...
12 Mart 2010, 02:58 tarihinde.
Ne haklıydın can şerife.. İNSAN derken.. Düşünüyorum da… Kadın erkek ilişkileri nasıl da yok ediyor insanları bu tüketim sisteminde!.. Böyle bencillik körüklenen bir sistemde AŞK koymuşlar cinselliğin adını! Yıldırım aşkı! Her neyse… Sonra yıldırım düşüyor insanların kafasına.. Dokundukları herkesi de yakıyorlar kafasına yıldırım düşenler! Yalnızca kurban, kadın mı? Ya diğer masum insanlar? Çocuklar örneğin? Herkes nasibini alıyor bu yıldırımdan! Sonra yeni aşklara(!) yelken açılıyor sığ sularda… Elbet gemi karaya oturuyor sonunda! Güneşli bir insan sabahında uyanmak için HENÜZ çok erken… Kötülük tanrısı KapitalUS daha çok… daha çok kurban istiyor. Ona değil kurban… zırnık vermemeyi başarmalıyız can dostum.
12 Mart 2010, 10:34 tarihinde.
Sevgideğerim,
“Aşk düşüverice gönüllere
yıldırım şimşek gibi
KİMYA
dönüşünce kalplerde sevgiye
SİMYA
küllerinden yeniden doğan bir
ANKA KUŞUDUR.Ş.M
Kimyadan, anka kuşuna hedefli yolculuğumuzun, kimyanın hormonal sistemlerinde kalıp, sevgiye geçiş yapamamakta bu nedenle bedenle ruhun arasına sıkışmış insan, bedenin baskılarıyla(hormon)ruhun baskısı (özgürlük)hormonlara üstün gelebilme mücadelesi.
İşte günümüz yozlaşması, sistemin, karartma, ikilik, maddeye bağlı kılmak, özgürlüğü perdelemek arasında, insan, kanadı kırık, kanadının tüyleri dökük, sistemin dişlerinin derisini delen, uçamayan yaralı bir kuş,
(kedimin yaraladığı kumru kuşunu bir haftadır bakıp iyi etmeye çalışıyorum; onun zedelenen kanadını seyrederken hep kanadım acıyor.
Sistemin;formülü hep ayrı düşürmek, ötekileştirmek, vuruşturmak, kendisi de bu çatışmadan, hayat kazanmak… İsanlık buna uyanmadıkça, özgürlüğün umudu yok.
Dostom, biz sevenlerin diyarından bu kirli kavanoza girdik, antioksidan olarak, onların hücrelerine ışık vermeye uğraşıyoruz, uyandırdıklarımızla, ışığa ileri devam edeceğiz, çünkü biz birlik bilincindeyiz, uyanamayanlar, sistemin vampirlerine, kan yetirmek için çırpınsınlar.
BİR İNSANLIK SABAHINA ÖZEMLE….
Müzik ve resim senin bilincin gibi parlıyor,sevgimle:)))teşekkürler..
12 Mart 2010, 14:22 tarihinde.
Can Şerifem… yaşamaya benziyor senin şiirlerin… Şu dizelerin adı HAYAT olsun… Sevgiyle öperim gözlerinden…