AnasayfaDüşüyoruz…
Nazan Kutlu (güzaltı)
Düşüyoruz…
Çevik bir sperm,
şanslı yumurta isek,
Ana rahmine..
Oradan ana kucağına..
Büyüdükçe;
Bir kalbe..
Akla..
Aşk’a.
Gurbete..
Sokaklara..
Yollara..
Hayrete.
Hasrete..
Yalnızlığa..
Umutsuzluğa..
Kanayan yaralarımızı acilen sarıp, yeni yaralara yer açıyoruz..
Garip bir haz alıyoruz düşmekten..
Bazılarından çabuk kalkıyoruz, çocuk umursamazlığıyla,
Anne öpünce geçenlerden..
Kiminde, yıllarca yere yapışık kalıyoruz..
Kim öpse geçmeyenlerden..
Alışıyoruz!!
Uzun zaman düşmemişsek, bu kez, ıssız bir adaya düşmek istiyoruz.
Düştüğümüzde, ne yitirmişsek, yanımıza hiç değilse üçünü alma hayali kuruyoruz.
Artık her düştüğümüzde bir şeyimiz kayboluyor, eksilmiş kalkıyoruz.
Çok düşmekten kafa travması geçirip, gündüz düş kuruyoruz;
İyi eğitim alan, gripten ölmeyen çocuklar…
Etini satmak zorunda kalmayan kadınlar…
Hayvanlarıyla aynı mekanda yaşamayan köylüler…
Güneşi, düşüneni bol, silahı kıt günler…
Kirletilmemiş;
Su..
Hava..
Deniz..
Beyin..
Düşün, böyle düşlerin peşine!.. Bakmayın kanayan dizlerinize, gözlerinize… Düşeni gören merhametli tanrıları vardır birilerinizin… Sadece karda düşene gülen, aşk’a düşene merhamet eden..
Nazan Kutlu, Şubat 2010, İstanbul
(güzaltı) Yazın “DÜNYA”sı
ZeybebikoAndTsifteteliDance
Ikaros-Maroc
(3 oy, ortalama: 5,00 / 5)
Loading ...
28 Şubat 2010, 00:27 tarihinde.
GÜZDÜŞLERİ… Keşke bütün yaralar ”Anne öpünce geçen” inden olsaydı! Düşler de Güzdüşü olsaydı. Ne güz’el olurdu şu dünya! Sevgili Güz, şu merhametli tanrılardan birine rastlamayı ne çok isterdim, bir bilsen. Var mıdır bunlardan birinin yerini yurdunu bir bilen? Çok severek okudum yine. Yüreğin dert nedir görmesin. Sevgilerimle.
28 Şubat 2010, 00:37 tarihinde.
Giritli mimar Daidalos’un oğlu Ikaros, dünyada ilk uçan ve balmumu kanatları eridiği için Akdeniz’e düşen insanmış. Ege’deki Sisam adasının çevresine Ikaros denizi demişler sonra. Doğayı yenmek… özgürlüğün tadını çıkarmak aşkına denizi boylayan bir genç adam…
Sevgideğer Güzüm… Ikaros da düşmüş, kısaca!
Ama… uçmuş olmuş ya!
Sen harikasın! Aslolan, yaşamak… uçmuş olmak! Daha ne olsun.. Sevgimle.
28 Şubat 2010, 10:56 tarihinde.
Uçmak insanın en büyük ÖZLEMİ,hepimizin içinde bir Ikaros var,değil mi Zelin?ve bu sevdaya dönüşmüş tutku,kaldırımlara yapışıp kanasa da yüzlerimiz,hayatın uçurumlarından atarak kendimizi,bu tutku DÜŞ(lerin)ardına saklanmış kanat içindir değil mi sevgili,değil mi, sevgili…GÜZ (eldi)yazdıkların,(Güz)ellerinde,kayboldum…Güze’e inat ellerin sıcaktı,gurbete inat,kentlerin tanıdıktı…SEVGİMLE…
28 Şubat 2010, 12:28 tarihinde.
sevgili hazan…o merhametli tanrılardan birine rastlamak umudu değil midir zaten yaşamak.. diliyorum gönülden..
Can Zelinim.. Boğazı uçarak geçmek…kelimelerden kanat yapıp…DÜŞersek de, olur, ermesekte…sevgiyle öpüyorum gözlerinden
28 Şubat 2010, 22:01 tarihinde.
Şerifem..Bayılıyorum senin şu sevgi yuvası diline… Tüm yuvasızların sığacağı kadar geniş..sevgiyle öperim gözlerinden
02 Mart 2010, 00:13 tarihinde.
Öyle güzel ki usundan kaleme gelen sözcüklerin. Akıyor duru sularca…
Düşene bi tekme daha vurulduğu zamanlardayız, elini uzatmaktan korkanların, düşeni görmezden gelip, geçenlerin çok olduğu, korkakların çoğaldığı zamanlardayız…
Düşmekten acıyan, kanayan dizlerimizden çok yüreğimiz…
Sevgimle.
04 Mart 2010, 14:17 tarihinde.
güzüm okuduğum yazıların içinde farklıydı sözlerin ki bireyselden toplumsallığa uzatmışsın bu sefer kalemini ve çok çok sevdim inan…sevgimdesin hep.
16 Mart 2010, 16:00 tarihinde.
Sevgili mavi..Renklerin en durusu..Adın nasıl yakışıyor sana bir bilsen.. Öpünce geçen yaralardan olsun yüreğinde..sevgilerimle
Sevtabım..Güzel bacım…Aslında farklı değil satırlarım diğerlerinden..Hüzün hep bu memleket kaynaklı bende…sevgiyle canım arkadaşım…
19 Mart 2010, 20:15 tarihinde.
tek kelime ile harika