AnasayfaAnnem yorgun, beni sen doğur!..
Nazan Kutlu (güzaltı)
“Annem çok yorgundu, beni başkası doğurdu..”
Aslında bu cümleyi kurup, kaybolmak istiyorum.
Olmuyorum!…
Eli namluda , ölümü tahrik eden bu cümlemin altı, yığınla sözcük kaynıyor…
Hepsi tek başına korkak…
Kalabalıkta kahraman..
Dökülüveriyorlar çıkmaz sokaklarıma….
Kanlı eşkıya sanki her biri…
Zift karanlıkta, hayatın göğsünü basıyorlar zıpkınlı ekleriyle…
İlk vurulan puşt bir “keşke!” …
Pazaryerinden geçiyorum.
Yalancı iki kör, neşeli bir şarkı söylüyor oynak kalçalı kadınlara…
Cebimdeki en büyük parayı veriyorum yalanlarına.
Zaten sağırım… Boşuna bağırıyorlar kulağıma.
Doktor üstüme jel sürüp, hüznüme bakıyor ultrasonda.
“Gelişimi endişe verici, hemen alalım” diyor.
Zıvanadan çıkıyorum. “s..ktir git üstümden doktor.
Sen mi koydun ki, sen alacaksın!”.
Kalkıyorum… ruhum çıplak…
Belediye otobüsünde bana ayrılmış koltuğa oturuyorum…
“gerektiğinde sakat ruhlara terk ediniz!”…yazıyor koltuğumda.
Terk ediliyorum anında….
Birden , dişimin dolgusu düşüyor balıkçı tezgahında bir palamudun ağzına.
Acıyla bakıyorum camgözlerine .
Bildiğim tek çocukluk şarkımı söylüyorum ona…
Çıkıyor diş perim.
Küfrediyorum rüya dolusu.
Kendine küfreden tek deliyim…
Al at içimden şu eşkıyaları.
Beni dışıma çıkar.
-Peri değil misin?
Hadi!… kışın zulasında sakladığı güneşli gün gibi sürprizli yap beni!…
Beni öp….
Bilinen bir dile çevir .
Benden anlaşılır bir cümle kur…
annem çok yorgun..Ne olur!…Beni sen doğur….
…
İkiÇelloBirAnadolu-S.Yoğurdu
Nazan Kutlu, Şubat 2010, İstanbul
(güzaltı) Yazın “DÜNYA”sı
475 okunma
(2 oy, ortalama: 5,00 / 5)
Loading ...
25 Şubat 2010, 08:15 tarihinde.
Merhaba Arkadaş,
Yapmışsın yine resmini..O kadar güzel bir tablo ortaya çıkmış ki ; Dali,Monet, Picasso görselerdi bu resmi, hasetlerinden çatlardı hepsi..
Bildiğin tek çocukluk şarkın hangisiydi gerçekten?
Dur tahmin edeyim ; ” Mini mini bir kuş donmuştu, pencereme konmuştu” şarkısı olmalı sanki..
Bu arada, laf aramızda; senden anlaşılır bir cümle kurabilmek için sıfat tamlamaları kifayet etmez gibi geliyor bana, pericik n’apsın..
Yazılarını çok beğenerek okuyor ve teşekkür ediyorum..
Yüreciğine sağlık..
25 Şubat 2010, 09:46 tarihinde.
Güzüm,
kitabı, kapağı Güzaltı Yazın Dünyası çok heyecanlandırdı beni,bir hayali yeryüzüne indirebilecek tüm koşullar hazır,”niyet et,umut et,umudu hiç kırmadan sürdür,imgele,GERÇEK osun.”
Biz bu hayalin ortak destekçileri,haydiiii İNŞALLAH!!!!!
“KENDİNE HAMİLE OLABİLMELİ (yeni)NSAN….DOĞMALI VE DOĞURMALI…KALBİNİN TAM ORTASINDAN…VE YAŞAMALI HAYATI…HATALARI TEKRARLAMADAN.Ş.Mutlu seni seviyor,ve çok takdir ediyor,hayallerinin gerçeğe çıkmasını diliyor ve öpüyorum ….
25 Şubat 2010, 09:48 tarihinde.
Sevgieğer Zelin,
kitabın dizaynı,kapak resmi HARİKA.SEN HARİKASIN her şeyin başında…
25 Şubat 2010, 11:16 tarihinde.
İçim bir kez daha sızladı okuyunca yazını. Ölüm mü kalleş, yoksa hayat mı?
Sevgimle.
25 Şubat 2010, 15:05 tarihinde.
Hafif bir rüzgardır, sönmek üzere olan ateşi küllerinden yeniden harlayan… Biraz da yeniden doğmaya benzer… Benden nefesini, emeğini desteğini esirgemeyen tüm dostlara gönülden sevgilerimi yolluyorum…
Sevgili İsa..Onurlandırdı sözlerin… Resmime baktığın için sağol…gözlerine ve yüreğine sağlık…
Hele Zelin, Şerife ve Taner..Bende emeğiniz çok. Hayattan ödüllüyüm ben sayenizde..Gerisi hikaye…
28 Şubat 2010, 01:09 tarihinde.
Canım güz…
Senden anlaşılır bir cümle kurayım mı?
“Güzaltı, İNSAN KADIN’dır!”