Yalnızlık paylaşılır mı?
Aysel Çetinkaya (mavidüşlerim)

Yalnızlık
Paylaşılsa yalnızlık olmaz.
der Özdemir Asaf
Düşün, iki insan,
ayrı ayrı ve yalnız…
Düşün, çok çok insanlar,
tek tek ve yalnız…
Ya bulsalar birbirini, ya aynı yerde olsalar,
ya seslenseler birbirine … duysalar birbirlerini?
elleri ellerine değse, gözleri gözlerine.
Şarkı söyleseler birlikte,
aynı coşku, aynı aşkla?
Yalnızlıklarını paylaşmış olmazlar mı sence???
AMA!!!
Birbirinizi sevin,
ama
sevginize bağlayıcı anlaşmalar koymayın.
bırakın yüreklerinizin sahilleri arasında
gelgit çalkalanan bir deniz olsun sevgi.
biribirinizin kadehini onunla doldurun,
ama
yine aynı kadehe eğilip içmeyin.
emeğinizi bölüşün,
ama
aynı lokmayı dişlemeye kalkmayın
şarkı söyleyin dansedin eğlenin birlikte,
ama
ikinizin de
birer yalnız olduğunu unutmayın.
çünkü lavtadan dağılan müzik aynı,
ama
ezgileri çıkaran teller ayrıdır.
yüreklerinizi biribirinize bağlayın
ama
biri ötekinin saklayıcısı olmasın.
çünkü ancak yaşamın elidir
yüreklerinizi saklayacak olan.
hep yanyana olun,
ama
biribirinize fazla sokulmayın;
çünkü tapınağı taşıyan sütunlar da
biribirinden ayrıdır.
çünkü bir selvi ile bir meşe
biribirinin gölgesinde yetişmez.
der, Halil Cİbran
*****************
Yalnızlıklardan çıkmak hiç de zor değil aslında.
Birbirini yitirmeden bir olmak da…
Nazım’ın deyişiyle;
Bir ağaç gibi tek ve özgür, bir orman gibi birlikte olabilmektir asolan
yalnızlıkları paylaşmak,
sevgiyi tüketmeden, sevileni, seveni yitirmeden
bir olmak, birlik olmak….
Ve……
İster misin ellerimizi birleştirelim,
Sen iki vur, ben iki daha,
Çalmış mı,
Emmiş mi alın terini ulusunun,
Sen dört vur, ben dört daha.
Fazıl Hüsnü Dağlarca.
Aysel Çetinkaya, Şubat 2010, Aydın
(mavidüşlerim)
DostumDostum-TaylanÖzgür


24 Şubat 2010, 23:55 tarihinde.
Duygu, isyan, dayanışma.. ve tabii umut!..
Bu kavramlar bir araya geldiğinde seni anımsarım hep mavilim..
Hep seslendim sana! Dostum, dostum.. gelsene canım!
Sonunda kırmadın, geldin ya.. sağol, varol! Hep bizimle ol. Sevgimle…
25 Şubat 2010, 09:33 tarihinde.
“Sevmek…sevebilmek…ben demeden…değişmeden,değiştirmeden…biz olabilmek,ikiliğin tuzaklarınada…bir EBRU SANATI olmalı yaşam,hayatın plazmasında akışan.”Ş.Mutlu
Mavilim ne güzel yanyana gelmiş,bu değerli dizeler,yapışık ikizler gibi ilişkiler,ne ait olmalı insan,ne sahip,tek gelip tek gittiğimiz şu fani dünya,büyümenin koşulu tüm bunların farkında olma…
Güzel duygu taşıyan yazılarınla,unutma bizi sık sık gel,SEVGİLERİMLE..
25 Şubat 2010, 11:13 tarihinde.
Sevgili Mavi, sayende ilk defa okuyorum Halil Cibran’ı. Hayatın, aşkın, sevginin, emeğin, yalnızlığın, dansın, müziğin anlamının tarihe böylesine altın harflerle yazıldığını bilmeden yaşamışım şimdiye dek. Bu da benim ayıbım olsun. Yazın, hayat felsefeme çok şey kattı bugün. H.Cibran’ı yüreğime yazdım. İyi ki varsın Mavi Dosto. Sevgilerimle.
15 Temmuz 2010, 20:36 tarihinde.
yalnızlık allah,a mahsustur derler o yüzden yalnızlık paylaşilir bence, şu fani dünyada kendimi yalniz hissederken biran bu yazıyı okurken buldum kendimi.çok beğendim. ve halil cibran`yi hiç okumamiştim gerçekten güzel demiş eserinde insanin yüregine kadar değinmiş olmalı ki insan onun eserlerini yüreğine işleye biliyor.mavili sevgilerle kal.