Delidumrul’un biyografisi 10 yazısına yapılan yorumlar

taner tarafından

taner — Sat, 27 Feb 2010 07:45:09 +0000

Bir hayatın çalkantıları, savrukluğu, beklentileri, kırıklığı, sevdası.. ve dahası, ancak bu kadar güz’el anlatılır. ”Soluna devrilenler”den sonra, şimdi de ‘’sol yanı ağır” notu düşmüşsün hayata. Çokk sevdim. Severek okudum bilesin, öncekiler gibi. Sevgilerimle.

sevil tarafından

sevil — Fri, 26 Feb 2010 01:45:16 +0000

Sevgili nazaN,hep naz( aN)ina gelsin bu yazdiklarin ;Tasina,topragina,rengine, sinifina,cebine hele de uzun kollarin var ya! illede ona,tereyagina ,loruna,yakan koruna,”tek askin”a ,aydinligina ve kocaman yuregine … iyi bak onlara bizim icin,senin icin.Dunyan icin… sevgiler.

Şerife Mutlu tarafından

Şerife Mutlu — Thu, 25 Feb 2010 08:02:16 +0000

Kitabın çktığında,ben bu yazıların dünyaya gelişinde,İLK GÖREN TANIKLARDANIM diye övüneceğim!!.

Şerife Mutlu tarafından

Şerife Mutlu — Thu, 25 Feb 2010 08:00:48 +0000

Güzüm,
sol yanın hep ağır gelsin sana EMİ:)))?ÖMRÜN UZUN,DÜĞÜNÜN GÜZÜN OLSUN,:))))bu kadar mı güzel hayatı çözüp,çözmeyi bırak bir de ilmiklerine ayırmışsın ve sonrada sökük ipten,müthiş bir hayat örneği çıkarmışsın.Bu yazıya bayıldım……izninle öpeyim yanaklarından.:))

güz tarafından

güz — Wed, 24 Feb 2010 20:03:17 +0000

Maviii…Sen ne güzel bir renksin… Temizleyen… sağol

mavi tarafından

mavi — Wed, 24 Feb 2010 18:49:53 +0000

Sol yanın hep ağır gelsin, yaşam yolunda ….

Sevdalarla varol…
Sözcüklerin sımsıcak, sözcüklerin yüreğime değiyor.
Kalemin tükenmesin sevdaların gibi…..
Sevgimle.

güz tarafından

güz — Wed, 24 Feb 2010 10:54:02 +0000

CAN Zelinim…Hani olur ya bazen(ya da bana olur:)) Hiç birşey eğlendirmez seni şu b.ktan dünyada… Öyle zamanlarımda kendimle oynaşırım. Bir nevi kendimi kendime , soytarı yapıp güldüğüm zaman yazılarından… Birşey benziyorum ama neye? sorusuna cevap aradığım… Birazda hiç tamam olmayacağımın kanıtı gibi yarım kalmıştır bunlarda…sevgiyle öperim gözlerinden Zelinim..

zelin artuğ tarafından

zelin artuğ — Wed, 24 Feb 2010 10:30:27 +0000

Alev saçan kalemine kurban!
Çirkin ve güzel… Göreceli iki kavram! Gören gözünle, bütün “öğretilmiş”leri yerle bir eden aklına, yüreğine kurban!
“İlk dokuzu konusunda henüz netletmiş bir şey yoktur!”
Tıpkı günümüz “en”lerinin “enlik”leri konusunda da henüz netletmiş bir şey olmadığı gibi!
Elbette manyaklık parayla değil güzüm, elbette doğuştan!
Yoksa o tatlı uykular kedilere yedirilir miydi, “markalı”, bahar çiçekli desenli nevresimli yorganlara sarılıp uyumak varken!
“Güzel”i öteleyip “çirkin” seven; “uyku”yu öteleyip kedilere yediren, ilk “dokuz”u atlayıp “ötelenmiş on”a sıra veren yüreğine kurban…
Kısaca…
ZELİN, GÜZ’e KURBAN!