Anasayfa Anasayfa

Telaş-sızım


Nazan Kutlu (güzaltı)

indifference
Ah ciğerparem…

Seni sevmeye ayarlı saatim, ne zaman yokluğunu vursa, yaralı bir arslan misali, beni öldürecek birini bulmaya çıkıyorum sokaklara.  Hayat acemisiyim  İstanbul’un  kedere çıkan yokuşlarında…

 

Yaram beni görünmez kadın yapıyor sanırım.  Görmüyorlar… Nefesimi tutuyorum, içinde sen varsın diye . Balat’ ın eski meyhanelerinden,  yanından yöresinden bıçaklanmış kabadayılar  çıkıyor naralı…yürüyorlar  üstüme üstüme. İnsanların içinden geçiyorum, ruhları bile duymuyor onlardan geçtiğimi…  Herkes bir yaşamak telaşında… Sanki tek  ben telaş-sızım!… Solundan yıkılanların telaşsızlığı var üzerimde…

 

 Ah  canımın ortası…

Ruhun yaşlanması sanırım telaşsız olmak. Küçük adımlarla yürümek… bitmek bilmez kuyruklarda sabırla beklemek… hep gelecek biri var gibi camdan saatlerce sokağı seyretmek, ama kimseyi beklememek!…

 

En yorgun anlarımda, kızıllığı akmış bir kadın, gri, ölümcül bir aşka soyunuyor  mahalle arasındaki ufak lokantada… Dudak payı bırakılmış bir acıyı yudumlar gibi, üfleyerek yudumluyor çayını. İnce belli, ağzı kırık bardakta, demlenmiş  hayatını içiyor besbelli… Karşısındaki adam kadının kalbine saplamaya kaldırıyor,  kılıç gibi gözlerini. Atıyorum  kılıçtan gözönüne  kendimi. O kadın yerine ölmek değil niyetim asla… Bir kahraman olamayacak kadar çok yenilgi takılı omuzlarımda.  Aşka kurban edilmek istiyorum sadece.. Hiçbir tanrı kurtarmasın istiyorum beni..

Çünkü ben, şiirden yapılmış  bir tanrıya inanıyorum senden beri…

 

 

 

 Nazan Kutlu, 04 Şubat 2010, İstanbul

(güzaltı) Yazın “DÜNYA”sı1921710

  

 

Glykeria-OsiAgapisan
 

 

 

 

 

 

621 okunma
1 Yıldız2 Yıldız3 Yıldız4 Yıldız5 Yıldız (2 oy, ortalama: 5,00 / 5)
Loading ... Loading ...

“Telaş-sızım” için 5 Yorum

  1. Şerife Mutlu diyor ki:

    “Şiirden yapılmış bir Tanrı”olağanüstüydü bu söz Güz canevimden vurdu,yüreğine SEVGİLE…

  2. taner diyor ki:

    Bir Güzklasiği bu güzyazı… Kulağımda o saatin gong sesleri, Balat’ın eski meyhanelerini dolaştım. Solundan yıkılanlara karıştım. Onlardan biri oldum. Ellerim, kucağım güz yapraklarıyla doldu. Ey şiirden yapılmış Tanrı. her nerede isen duy bu haykırışı… Şimdi, ben…Kızıllığı akmış bütün kadınları seviyorum Güz’den beri. Sen sevgili Zelin, dostom, yol arkadaşım.. sayfana güz gelmiş. Ne mutlu… Yeni pişirilmiş bir köy ekmeğini paylaşır gibi paylaşıyorum o mutluluğunu. Ve sen! Ey Güzaltı! Senin sesini paylaşıyorum, konuşmayı yeni öğrenen bir çocuk gibi; telaşsız ve hayranlık duyarak.. Sevgilerimle.

  3. zelin artuğ diyor ki:

    Güzaltı… sevgideğer dostum,

    Telaş – “sızın” dinecek bir gün… Şiirden yapılmış tanrılar taş yağdırmaz çocukların başına.. Biz sıradan insanlarız, düşe kalka büyürüz. Birlikte sararız “tanrıların” açtığı yaraları.

    Taner dosto.. Sayfama güz geldikçe ağaçlar çiçek açıyor…

  4. Güz diyor ki:

    Dostum Zelin…Dünya herkesin şiirden bir tanrısı olduğunda kurtulacak… Ya da dar gelecek tüm yüzölçümleri kendini insan sananlara… kalbimle öpüyorum güzel kalbini…

    Güzel hazanım..Sevgili Taner… Sen beni tek harfle anlıyorsun gibi geliyor bazen..Birgün hayat radyondan kendi hikayemi dinlemek isterdim.. sisli, kırık bir sesle okunacak hikayemi..

    CAN Şerifem… Canevinde ÇOCUKLARINDAN BİRİYİM BEN..ve gülümsüyorum sen hayatı yontarken..sevgiyle öpüyorum gözlerinden

  5. ekrem çelebi diyor ki:

    ben severim şiiri ama bu şiiri yazanı dahada çok sevdimmm???????????????????????????????????

Yorum Yapın