Matoub Lounès
Zelin Artuğ
Matoub Lounès’nin dile getirdiği metinler, önemli bir yer tutan Berberî kültürünü ve haklarını açıkça savunur. O, Cezayir’deki İslamcı diktatörlüğü reddeder, kendisi için yaşamayı katlanılmaz kılan tek tip Araplaştırma politikasına karşı çıkar. Berberice ve Fransızca konuşur, Arapçayı anlamakla birlikte çok az konuşur. Matoub Lounès, laikliğin ve demokrasinin ateşli bir savunuculuğunu, herkesin reddettiği kişilerin ve kadınların sözcülüğünü yapar. İslamcılığa ve İslamcı terörizme karşı çıkıp, aydınların katledilmesini kınar; 25 Eylül 1994’te GIA (Silahlı İslamcı Grup) tarafından kaçırılır, daha sonra, Kabyle kamuoyunun seferber olmasıyla kurtulur. Aynı yıl, Direniş adı altında otobiyografik bir kitap yayınlar ve Danielle Mitterand eliyle Anı Ödülü alır.
Mart 1995’te Kanada’da S.C.I.J. kendisine İfade Özgürlüğü Ödülü verilmesinin ardından, 1996’da İtalya’da bir grubun ölüm cezasının kaldırılması için yaptığı yürüyüşe katılır.
25 Haziran 1998’de, doğduğu köye yalnızca birkaç kilometre uzaklıkta, Kabylie’deki Ath Douala’ya giden Tizi Ouzou yolu üzerinde öldürülür. Bu ölümün arka planında olup bitenler asla aydınlatılamamıştır.
Şarkıcının cenazesi, milyonları ardından sürüklemiş, öyle ki bölge haftalarca süren ayaklanmalarla adını duyurmuştur. Katledilmesinden birkaç hafta sonra çıkan son albümü, “açık mektup” ta alaycı bir dille Cezayir Milli Marşını ve marşın içerdiği nüfuzu reddeder.
30 Haziran 1998’de GIA, suikastı üstlenir.
Türkçesi: Zelin Artuğ
[http://www.dailymotion.com/video/x2xivo_matoub-lounes]
…
Matoub Lounès



30 Ocak 2010, 05:00 tarihinde.
Que Dieu ait son âme!Les islamistes l’ont assassiné en Kabylie!Merci pour lui et pour tous les Imazighen du l’Afrique du Nord!
30 Ocak 2010, 05:02 tarihinde.
Moha Souag diyor ki:
(Matoub Lounes)
Yüreğimizde yaşıyor! İslamcılar onu Kabyle’de katlettiler! Onun adına ve Bütün Kuzey Afrikalı Berberîler adına teşekkürler!
30 Ocak 2010, 06:22 tarihinde.
Cher ami,
Les réactionnaires aiment bien les sombres et et aiment assassiner la lumière. Quand même, qu’on est heureux de savoir qu’il y a de la lumière partout, dans le monde!
Sevgili dost,
Gericiler karanlıkları çok severler onlar, aydınlıkları katletmeyi de severler. Yine de dünyada, her yerde ışık olduğunu bilmek ne iyi!
30 Ocak 2010, 15:08 tarihinde.
Matoub Lounes,
karanlık asla ışığı yutamaz,bir kibrit yakabilmek zifiri bir odada seni görmemi,sağlayabilir.Tüm BARIŞ SAVAŞCILARINI yutamadı karanlıklar,sizler KARA(nlık)deliğin ötesine geçenler…NE MUTLU SİZLERE..SAYGIMLA..
30 Ocak 2010, 15:18 tarihinde.
Gericiler, faşistler, ırkçılar… onların tetikçilerine ve o tetikçilerin ardındaki karanlık güçlere inat; toplumların yüzünü aydınlatan nice Deniz’ler, Mumcu’lar ve bu Berberi arkadaşımız gibi değerli insanlar çıkacak, insanlığa giden yolumuzu aydınlığa çıkaracak. Adı unutulmasın diye Küçükişlere bir not düşmüşsün. Eline, aydınlık yüreğine sağlık, sevgili Zelin.
30 Ocak 2010, 17:03 tarihinde.
Moha!..
Matoub Lounès..
“Yüreğimizde yaşasın”.. düşünceleriyle..
Anımsattığın için sağol!..
31 Ocak 2010, 00:12 tarihinde.
Yucel,
Sağol.
Şerife sevgideğeri…
Karanlığın nasıl bir karanlık olduğu hiç önemli değil. Karanlıklar ışığı yutamaz. Sen bunu sanatçı bakışınla çok işi fark ettiriyorsun bize. Sevgimle, dosto.
Taner dosto,
Keşke aydınlanma böyle ağır bedeller ödeyerek olmasaydı. Karanlık, yalnızca somut bir durum olsaydı. Yenikapı’da el ayak çekilince, denizin kıyısında, dalganın kıyıdaki şıpırtısını duyup da gözünle göremediğin zamanları düşledim de… Hani dinlenme zamanlarında.. Karanlık böylece insana huzur veren bir mola olsaydı. Sevgimle, dosto.
31 Ocak 2010, 17:01 tarihinde.
Sevgili Zelin…Sofranda hep insan olmanın yolunu gösteriyorsun… Sevgilerimle güzel dostum
31 Ocak 2010, 18:31 tarihinde.
Özel bir çaba gösterdiğim yok Güzüm. İnsan insanı buluyor. İnsan insanı buldu muydu, insan nüfusunun giderek çoğaldığı, ama insanın giderek azaldığı bu dünyada bir daha ‘dost’u yitirmiyor.
Bu arada bizim Şerifemize yeni bir ad buldum. ŞERİ! yani Chérie… yani sevgideğer.. Sözcüklerle oynaya oynaya bizi de özendiriyor. Uykum kaçınca koyun saymak yerine sözcük avına çıkmaya başladım Şeri sayesinde…
Bize de buldum bir sözcük. (z) ortak harfimiz seninle… Güz’ün güz’ü + zelin’in zel’i… Biz, ikimiz birlikte “güzel” oluyoruz. Gü(z)el insanlar buluyor birbirini. O zaman karanlık aydınlanıyor yavaş yavaş!
Sevgilerimle gü(z)el dostum.
05 Şubat 2010, 13:12 tarihinde.
Zelin sevgideğeri;
Geçen kış bir gece tesadüfen Güz’ün sayfasına girmişim,ben pek her sayfayı didik didik bilemem,eh dikkatimi çeken bazen…İşte o gece belki dört beş tane yazısına yorum yazmıştım,takip ettiğimde uzun süre cevap yoktu,sonra bir gün baktım cevaplar yazılmış,meğer Güz,o günlerde Ankara’ya gitmiş,yorumunda bunu açıklıyordu,sonra ben onun yazılarından doğum rakamını,ve bir mesajla sorduğumda bir de baktım ki,benimkiyle aynı,sonra aynı merak sende de oldu,sana sordum tarihlerini,yine benimle aynı,sonra baktım,yahu bu tesadüf mü?Hepimizin de 29/11 çıkıyordu.Etkilendiğim kişilerde rakamlar hep beni doğrular.Senin yukarda ki sözünde”güzel insanların birbiriini bulduğu”nu okuyunca yazmak istedim bu ayrıntıyı SEVGİLER dostom,içtenliklerimle…