küçük işler

İsa konuşuyor…

Yucel Evren

**Altınovalı!..

İsa!… Konuşuyor!..

“Bir bahar sabahı gün doğarken başını kaldıracak ufka bakacaksın.. doğuya!..
Güneş zarar vermesin gözlerine diye hüzmelere bölecek ışığını Bozbeyin Kalesi..
Derin derin içine çekeceksin milyon tane kırçiçeğine eklenmiş, taze açmış kayısı ve badem ağaçları çiçeklerini…
Babanın emekçi kokusu karışacak tüm kokulara… annenin emekleriyle yoğrulmuş anılarla birlikte..
Düş gördüğünü sanacaksın… “ne olur düş olmasın” diye …

Annenin çağıran sesini duyacaksın derinden.. “Haydi yavrum, Yüksel Hanım Teyzenlere kadar gidiver, bir maniniz yoksa annem öğleden sonra size gelecek… ”

Yaşasınnn!… diyeceksin içinden.. yaşasınnn!… çok güzel yapar Yüksel Hanım Teyzem peynirli poğaçayı..
Babanın sesi çınlayacak kulaklarında!… Batumlu sesi!..

”Unutma ki oğlum.. kızım… tüm güzellikler… mutluluk, emek vererek elde edilendir. Emek; bir dilim ekmekse yaşamda, dürüstlük ve onur da üzerine sürülen tereyağ ve baldır.. Emek vermeden elde edilen şey insana mutluluk vermez!… yaşamda.. muhakkak ki en lezzetli yenen ekmek, sevdiklerinle paylaşarak yenilendir..”

İsa konuşuyor!..

“Selektörde ( tohum arıtma ve temizleme tesisi) bulacaksın kendini bir anda..
El arabanda buğday çuvallarını taşıyacaksın itinayla.. dikkat edeceksin, dökmeyeceksin.. Veyis Çavuş demiştir mutlaka sana… ” Evladım bu buğdayın her tanesinde emekçinin alın teri var.. hepimizin onuru ve şerefidir..”

Ramazan Çavuş seslenecek uzaktan..

“İsaaa, Yüceeelll, Mustafaaa, Aliii, Yalçınnn!… haydi çocuklar doğru harman yerine buğdayların üzerini brandalıyacağız… yağmur geliyor..”

Gökyüzüne çevireceksin başını… bir tane bile bulut göremeyecek ve kızacaksın çavuşuna.. ”ne yağmuru yahu!.. gök yüzü pırıl pırıl”… bir kaç saat sonra havanın karardığını ve sağanağın bastırdığını görünce bir kez daha hayran kalacaksın emekçi çavuşuna…

İsa konuşuyor!..

Emek adına.. emekçiler adına..
* İsa çocukluk arkadaşım…
** Altınova, Konya da.. eski adı: Altınova Devlet Üretme Çiftliği..

Sağol İsa..

bitti…

…

exwntertia biai kahmoi

Yucel Evren, Ocak 2010, İstanbul

http://blog.milliyet.com.tr/yuevren

437 okunma

(4 oy, ortalama: 5,00 / 5)

Loading ...

Bu yazı Çarşamba, 13 Ocak 2010, 23:29 tarihinde ebrulî, gümüşî, kızıl, şarabî kategorisi altında zelin artuğ tarafından yayımlandı. Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz. Yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.

“İsa konuşuyor…” için 12 Yorum

zelin artuğ diyor ki:
13 Ocak 2010, 23:42 tarihinde.
Sevgideğer..

Emeğine.. ve bütün emekçilere sevgi… emeklerine saygıyla… Çocukluk arkadaşın İsa, bizim de arkadaşımız.. dostumuzdur. Tekrar, hoş geldin İsa..
isa diyor ki:
14 Ocak 2010, 01:12 tarihinde.
Bir tabak,üzeri itinayla kapatılmış ama..tutuşturacak annen eline..-”hadi oğlum,hadi aslanım yemekhaneye Ali Dedene(Ali Evren;
büyük adam..Yücelin babası,tüm çiftlik çocuklarının dedesi..) götürüver de bu eti kıyma yapıversin bir zahmet..” diyecek.”Hay Allah! tam da oyunun en heyecanlı yerinde..gidilirmi şimdi taaa! yemekhaneye kadar ” diye düşüneceksin önce..Ama sonra aklına Ali Deden gelecek..Mutlaka gelecek olan çocuklar için buzdolabında sakladığı baklava veya revanisi vardır..
Elinde itinayla örtülmüş tabak,girdiğinde kapıdan..kocaman gülen bir yüz karşılayacak seni,güler yüz ve kocaman,sevgi dolu bir yürek.. Hangisi daha tatlıydı acaba? Ali Dedenin gülen yüzü mü yoksa revanisi mi?
Sağol Yücel ..ve sen de sağol Zelin iyi ki varsınız..
zelin artuğ diyor ki:
14 Ocak 2010, 04:38 tarihinde.
İsa sevgideğeri…

İlginç bir rastlantı ama benim dedemin de adı Ali ve o da aşçıymış Ali Dede gibi.. Bütün dedeler Ali ve aşçı mı oluyor yoksa diye düşündüm şimdi:)))

Yucel’in babası olan Ali dedeyi de saygıyla anıyorum,dedemle birlikte.. Işıklar içinde olsunlar. Canım babalarımız da.. Sen de iyi ki varsın.. Hepimiz ne güzel bir birlik oluşturduk.
Şerife Mutlu diyor ki:
14 Ocak 2010, 12:50 tarihinde.
“Ne söylesen,ne beklesen yaratan ya da kaderinden,ele geçmez hiçbirisi uğruna EMEK vermediysen.”revani tadında ki bu güzel anılar albümünü âdeta izlettin bize İsa.paylaşımın soframızda çok nefis lezzet bıraktı.Adı geçen dedeleri,sevgili “Y” nin,”Z”nin adı Ali olan tüm dedelerin üstüne yıldızlar yağsın,benim Ahmet ve Osman ve de Hızır İlyas dedemin….sınırsız SEVGİLERİMLE….
sevil diyor ki:
15 Ocak 2010, 00:37 tarihinde.
Kadir’in yetisemedigi oyuncaklar icin uzulmustum.simdi Isa;nin yedigi baklava ve revani.Ama Kadirin hosaf ve pilavi var tadi damaklarda.Benim ise uzumlu kekde kaldi gozum.ALIDEDEMIN.O tarif hicbiryer de bulunamadi.O tarif pesindeyim.sevgiler hepinize.
ABDULKADİR diyor ki:
15 Ocak 2010, 18:23 tarihinde.
İSA;
ELİNE , YÜREĞİNE VE DE KALEMİNE SAĞLIK.FIRINCI HASAN HÜSEYİN ÇAKIR AMCAYIDA UNUTMAYALIM.ANNELERİMİZİN EVDE HAZIRLADIĞI PİDE HARCINI KARAFIRINDA NE GÜZEL PİŞİRİRDİ.O YENİ ÇIKMIŞ EKMEĞİN KENARINDAN KOPARMADAN EDEMEZDİK.EKMEKLERİ,KARPUZU,PİDELERİ VE BEYAZ PEYNİRİ ALIP SAAT 16 :00 HERGÜN HASAT ZAMANI EKİPLERDE ÇALIŞAN İŞÇİLERE GÖTÜRÜR VE BİÇERDÖVERLERİN ÇOK ÇALIŞAN AKSAMLARINI ÖNTABLAYI ,KASNAKLARI MUTLAKA YAĞLARDIK.ÇALIŞMAYAN GRESÖRLÜKLERİDE SÖKER TAMİR EDERDİK.EĞER GRES YAĞI GİRMEZSE O BİÇER BİLYA DAĞITACAK VE ZAMAN KAYBI OLACAK DİYE MUTLAKA AMA MUTLAKA TAMİR EDERDİK.HAYATIMDA İŞLETMELERDE ÇALIŞTIĞIM SÜRE İÇERİSİNDE BU DENEYİMLERİM BANA DİSİPLİNLİ,DÜRÜST,ÇALIŞKAN,DİNAMİK,İLKE VE HEDEFLERİ OLAN BİRİSİ OLMAMDA ROL OYNADI.
Sevil diyor ki:
15 Ocak 2010, 20:26 tarihinde.
Kadir,o ekmekleri dagitan SutcuHasan Abi;kulagina takardi kalemi sigara gibi,acele ederdi hep,aceleci,herkes guvenirdi onun deftere yazdiklarina,yanlis yapsa da duzeltenler olurdu ara sira.ellerde sut tencereleri,beklenirdi .selamlar butun emeklere.sutlere sutculere.
Müjgan Yüksel Akşar diyor ki:
16 Ocak 2010, 22:36 tarihinde.
Çok güzel bi yazı olmuş.Okurken gözlerim doldu.Ben böyle şeylere gelemiyorumm Okurkene ağlıyorum sonraaa.Bi daha ki sefe herkesin kendi lakabıyla yazılması dileğiyle hoşçakal…
Sevil diyor ki:
16 Ocak 2010, 22:48 tarihinde.
mujgaaan! aramiza hosgeldin.cok sevindim gordugume.kiyamam ben sana.cok severim seni ben bilirsin.
Naz diyor ki:
17 Ocak 2010, 13:30 tarihinde.
Haydi ALTINOVALILAR küçük işlerde buluşalım.Herkes davetli bu sayfaya.Tüm Altınova çocukluğuna ve emekçilerine selamlar….
ABDULKADİR diyor ki:
17 Ocak 2010, 15:52 tarihinde.
Sütçü Hasan abi Hergün evlere servis verir ,deriden yapılmış çantasını yanından hiç ayırmazdı koyu yeşil Amerikan malı Chevrolet Pikap ile bütün lojmanları gezerdi.Hasan abi Afyon Emirdağlıydı.Ondan sonra Bizim Niğde Hasaköyden Şerif abi bu işe talip olmuşdu.Hey gidi günler zamanı geriye almak mümkün olsaydı yine ALTINOVADA çocukluğumu yaşamak isterdim.
Zerrin Akar Yücel diyor ki:
19 Ocak 2010, 13:15 tarihinde.
Arkadaşlar çok teşekkür ederim artıkçok koptum ağlamaktan bir şey düşünemiyorum duygularımı ifade edemiyorum yüreğinize sağlık hepinize selamlar

İsa konuşuyor…

“İsa konuşuyor…” için 12 Yorum

Yorum Yapın