Bu yazı
Perşembe, 26 Kasım 2009, 14:44 tarihinde
ebrulî, kurşunî, kızıl, limonî, zifirî kategorisi altında zelin artuğ tarafından yayımlandı.
Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz.
Yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.
Afşar Timuçin okuyorum… Tam da okuduğum noktada, okuduklarımı paylaşmak, bölüşmek istedim seninle..
“Bölüşmek tek gerçeğimiz bizim
Sevinci, inancı ve ekmeği bölüşmek”
“Devlerle cüceler aynı şeydir. Önemli olan insan boyutlarında olmak. Duyguları, düşünceleri, çabayı, amacı bölüşebildiğimiz ölçüde insanız. İnsan bölüştükçe insanlaşır..” (Afşar Timuçin)
***
Sevgideğer…
“Kan akıtarak bölüşmek” olmaz! Kan akıtarak bölüşmek, olsa olsa.. imtiyazlı sınıfın sömürdüğü halka yılda bir kez, küçük bir “SUS PAYI” vermesidir. Bu, bölüşmek değil, milyonlarca hayvanın kanını, milyonlarca yoksulun gözüne sıvazlayıp gözü kanla boyamacadır!
Gözünü kan bürümüş bu imtiyazlı sınıf, yüzyıllardır… daha da imtiyazlı yaşantılar sürmek adına nice yoksul insan kanı, nice bebek kanı dökmekte! Birbirleriyle dahi bölüşecek tek lokmaları olmayan bu imtiyazlılar sınıfı, gün gelecek, döktükleri kanlarda boğulacak! İşte o zaman.. İNSAN… insan boyutlarında, sevinci.. inancı ve ekmeği bölüşen insanın gerçekliğine ulaşacak.
Bunu da tarihe bir not olarak düşelim. İyi ki düşünüyorsun!.. İyi ki varsın!..
Bence insan Tanrı’ya giden yolda,insana yakışmayan özellikerini KURBAN etsin,emeği sömüren,hala savaşan,öldüren,kan akıtan VAHŞET yönlerini yok etsin( kurban etsin),zavallı hayvanları kendi içinde ki öldürme duygusuna alet etmek,yerine kendi içinde ki kötülükleri,bir hayvanı keser gibi kendinden kesip atsın,atabilsin.İçinde ki vahşetin diyetini hayvana ödetmek tanrı’ya giden yol değildir.Yücel sağolasın,evren çok sevindi bu güzel yazına.SEVGİLER.
“Henüz”.. “Halâ” Bir yol arayışında İnsan..
Şerife.. çok söz değil söz edeceklerim..
bir dilek de değil.. sadece sınıfımdan aldığımı bilincim!..
Aşağıda!..
“Tanrı’da yok!.. ona gidilen yola da ihtiyaç yok”
Senin yüreğin temiz biliyorum…
Sevgiler, saygılar..
Sevgili Yücel!
o benim tüm evreni saran,seni bana,beni,Zelin’e,onu Cafer’e,ve bizi,çiçeğe,çiçeği böceğe bağlyan bir doku var,örümcek ağı gibi,bizi,bizle saran O SEVGİ VE GÜÇ benim,İNAN-MADIĞIM,BİLDİĞİM,HÜCRELERİMDE HİSSETTİĞİM O SEVGİ….İŞTE BENİM Kİ O SEVGİ.SENİ O SEVGİMLE KUCAKLIYORUM.
26 Kasım 2009, 15:29 tarihinde.
Sevgideğer yol arkadaşı..
Afşar Timuçin okuyorum… Tam da okuduğum noktada, okuduklarımı paylaşmak, bölüşmek istedim seninle..
“Bölüşmek tek gerçeğimiz bizim
Sevinci, inancı ve ekmeği bölüşmek”
“Devlerle cüceler aynı şeydir. Önemli olan insan boyutlarında olmak. Duyguları, düşünceleri, çabayı, amacı bölüşebildiğimiz ölçüde insanız. İnsan bölüştükçe insanlaşır..” (Afşar Timuçin)
***
Sevgideğer…
“Kan akıtarak bölüşmek” olmaz! Kan akıtarak bölüşmek, olsa olsa.. imtiyazlı sınıfın sömürdüğü halka yılda bir kez, küçük bir “SUS PAYI” vermesidir. Bu, bölüşmek değil, milyonlarca hayvanın kanını, milyonlarca yoksulun gözüne sıvazlayıp gözü kanla boyamacadır!
Gözünü kan bürümüş bu imtiyazlı sınıf, yüzyıllardır… daha da imtiyazlı yaşantılar sürmek adına nice yoksul insan kanı, nice bebek kanı dökmekte! Birbirleriyle dahi bölüşecek tek lokmaları olmayan bu imtiyazlılar sınıfı, gün gelecek, döktükleri kanlarda boğulacak! İşte o zaman.. İNSAN… insan boyutlarında, sevinci.. inancı ve ekmeği bölüşen insanın gerçekliğine ulaşacak.
Bunu da tarihe bir not olarak düşelim. İyi ki düşünüyorsun!.. İyi ki varsın!..
26 Kasım 2009, 23:05 tarihinde.
Bence insan Tanrı’ya giden yolda,insana yakışmayan özellikerini KURBAN etsin,emeği sömüren,hala savaşan,öldüren,kan akıtan VAHŞET yönlerini yok etsin( kurban etsin),zavallı hayvanları kendi içinde ki öldürme duygusuna alet etmek,yerine kendi içinde ki kötülükleri,bir hayvanı keser gibi kendinden kesip atsın,atabilsin.İçinde ki vahşetin diyetini hayvana ödetmek tanrı’ya giden yol değildir.Yücel sağolasın,evren çok sevindi bu güzel yazına.SEVGİLER.
26 Kasım 2009, 23:07 tarihinde.
çok sözcükler zor.. iyi insanlardan birisin.. biliyorum..
Sağol..
28 Kasım 2009, 13:40 tarihinde.
“Henüz”.. “Halâ” Bir yol arayışında İnsan..
Şerife.. çok söz değil söz edeceklerim..
bir dilek de değil.. sadece sınıfımdan aldığımı bilincim!..
Aşağıda!..
“Tanrı’da yok!.. ona gidilen yola da ihtiyaç yok”
Senin yüreğin temiz biliyorum…
Sevgiler, saygılar..
01 Aralık 2009, 21:26 tarihinde.
Sevgideğer yol arkadaşım…Her zamanki gibi yazdıkların yüreğimden dökülüyor gibi….aynı ırmaktan akıyoruz…sevgim ve dostluğumla.
02 Aralık 2009, 20:43 tarihinde.
Şair sağol..
02 Aralık 2009, 22:00 tarihinde.
Sevgili Yücel!
o benim tüm evreni saran,seni bana,beni,Zelin’e,onu Cafer’e,ve bizi,çiçeğe,çiçeği böceğe bağlyan bir doku var,örümcek ağı gibi,bizi,bizle saran O SEVGİ VE GÜÇ benim,İNAN-MADIĞIM,BİLDİĞİM,HÜCRELERİMDE HİSSETTİĞİM O SEVGİ….İŞTE BENİM Kİ O SEVGİ.SENİ O SEVGİMLE KUCAKLIYORUM.
03 Aralık 2009, 12:08 tarihinde.
Şerife.. şifre; umut=eriş
sevgiler, saygılar