AnasayfaAl öküzün gözyaşları
Muzaffer Tokmak
Köyde güneş batmak üzereydi. 
Ali’nin babası, boynuna geçirdiği iple ardından sürüye sürüye kapının önüne kadar getirdiği danayı evin demir parmaklı penceresine bağlarken içeriye seslendi:
-Ali koş gel! Bak sana ne aldım?
-N’aldın?
Pencerenin demirine bağlı danayı görünce Ali sevincinden zıplayıp babasının boynuna sarıldı. Sonra gidip dananın kuyruğundan tutup çekti. Dana Ali’ye bir tekme savurdu. Ali elindeki kuyruğu bırakıp, danayı boynundan tutup kucakladı, olmadı, dananın her iki yanağından öptü. Dana kendisi gibi küçüktü, sevimliydi.