küçük işler

O kadar çoktu ki seyreden….

Hatice Atalay

 
olup biteni anlamaya çalışırken
anlayamayışını, çocukluğuna yordu…

Tabi ya….

O daha bir çocuktu

Ve “çocuklar, ölüme yakın oynasa da

ölmeyi bil ( e ) mezler di.

Ki bildikleri gün evden kaçardı çocuklukları;

bilmezden geldiklerinde ise artık ARAFTAYDIlar”

Aklı bir türlü almıyordu

neden herkes seyrediyordu? ? ? ?

 

O

K A D A R

Ç O K t U K İ

S E Y R E D E N…….

Birileri bir şey yapmalı dedi

V e

B ü y ü d ü….

…

Buraya bakın, burada, bu kara mermerin altında
Bir teneffüs daha yaşasaydı,
Tabiattan tahtaya kalkacak bir çocuk gömülüdür
Devlet dersinde öldürülmüştür.

Devletin ve tabiatın ortak ve yanlış sorusu şuydu:
- Maveraünnehir nereye dökülür?
En arka sırada bir parmağın tek ve doğru karşılığı:
- Solgun bir halk çocukları ayaklanmasının kalbine!dir.

Arkadaşları zakkumlarla örmüşlerdir şu şiiri:
Aldırma 128! İntiharın parasız yatılı küçük zabit okullarında
Her çocuğun kalbinde kendinden büyük bir çocuk vardır
Bütün sınıf sana çocuk bayramlarında zarfsız kuşlar gönderecek (Ece Ayhan)

…

Les enfants du ghetto-Kenza Farah

Hatice Atalay, Ağustos 2009, İstanbul

http://blog.milliyet.com.tr/hatice-atalay

650 okunma

(6 oy, ortalama: 5,00 / 5)

 Loading ...

Bu yazı Salı, 11 Ağustos 2009, 04:33 tarihinde ebrulî, kurşunî, limonî, zifirî kategorisi altında zelin artuğ tarafından yayımlandı. Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz. Yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.

“O kadar çoktu ki seyreden….” için 6 Yorum

1. Zelin Artuğ diyor ki:
   11 Ağustos 2009, 04:54 tarihinde.

   Sevgideğer Hatice,

   Büyümek… Bir çocuk için belki de hayatın en zor sınavı.. Bu sınavda soruları sorandan çok, gözetmenlerin zordur işi.. Ece Ayhan’ın şiiri de cuk oturmuş yazına.
   Ben de küçük bir katkım olsun diye, Kenza Farah’ın “Gettonun çocukları” adlı ezgisini koydum sayfana..
   http://www.youtube.com/watch?v=_5X0BcqkDE8

   Teşekkürler bu anlamlı yazı için.. Sevgilerimle..

2. Hatice ATALAY diyor ki:
   11 Ağustos 2009, 12:36 tarihinde.

   Merhaba Zelin Hanım, MÜKEMMEL BİR SEÇİM YAPMIŞSINIZ her zamanki gibi…… çok teşekkürler emeğinize…… sevgilerimle…….

3. cafer demirtaş diyor ki:
   11 Ağustos 2009, 13:10 tarihinde.

   CAN HATİCE; ÖYLE YA; ONLAR ÖLÜMÜ BİLEBİLDİKLERİ AN ÇOCUKLUKLARI EVDEN KAÇAR…Sultanlar ve şurekalarının gözünde ötekilerin çocukları bu ülkede sadece birer insansız kalabalıktılar ve onlar gerektiğinde (koleradan sıtmadan vebadan açlıktan soğuktan sevgisizlikten savaşta barışta hatta barışta ölebilirlerdi…bundan daha doğal ne olabilirdi ki?Bu arsız bu namussuz sisteme vurulan tokat gibi bu güzel şiiriniz?nazlı bir karanfil gibi yeriniz tanışıklığımızda can Hatice…sevgim ve muhabbetimle…

4. taner diyor ki:
   12 Ağustos 2009, 22:23 tarihinde.

   ” Devlet dersinde öldürülen Çocuk!” Kocaman bir şamar gibi… Şair kısmına da tokatın böylesi yakışır zaten. Savaşların, sömürünün kahrını ne yazık ki, en çok çocuklar çeker. Bu güzel ve anlamlı şiiri hatırlattığınız için sağolun. Kaleminiz dert görmesin. Saygılar, selamlar.

5. HATİCE ATALAY diyor ki:
   18 Ağustos 2009, 15:02 tarihinde.

   Sevgili Cafer hocam merhaba… değerli katkınız için teşekkür ediyorum…..sevginiz ve muhabbetiniz karşılıklıdır….:)

6. HATİCE ATALAY diyor ki:
   18 Ağustos 2009, 15:03 tarihinde.

   Sevgili Taner bey paylaşınca her şey daha anlamlı oluyor inanın…. paylaştığınız için teşekkür ediyorum….. sevgi ve selamlarımla….

Yorum Yapın