Ve bu tutkuyla ölürüm
Cafer Demirtaş

Bir akşam vaktidir
Gölgeler büyür durmadan…
Uzak soluklu bir hastalıktan
Uyanır gibi melankoli sargısıyla
Kaç aşkın vadisinde çiçeklenir insan
Kaç gelincik akar kanına
Kaç kardelen yırtar zulmünü ayazların…
Hiç bu kadar sancımamıştı akrep
Yelkovanın peşinden yorgun ihtiyar…
Zaman bilgesinin ak sakallarında
Hiç bu kadar yaşlanmamıştı saatler…
Dağlı bir ruhun soyluluğu iner ovama
Bütün ezel zamanlara yatarım.
Bir Şeyh Bedrettin inler derinden
“Yarin yanağından gayrı
Her şey ortak” gibi bir ulu değerden..
İmgelerime yerkürenin kentlerini çizsem
Yıldızlar kayar düşlerime geceden.
Bütün yoksul kuşlar varsıllığımı alkışlar
O uzak kent sevgilim olur…
Öyle derin öyle mavi ki soluğum;
Nerde al bir yanak görsem
Sevdalarım ayaklanır
Tutuşur özgürlük hasretim
Ve bu tutkuyla ölürüm…
Ruhi Su- Dost
Cafer Demirtaş, Temmuz 2009, İçel
345 okunma

15 Temmuz 2009, 13:31 tarihinde.
Mavi soluğun hiç kesilmesin Şair Dost…
Şiirin her sözcüğü, her dizesi mavi soluklu,
yaşam ırmaklı, nar gülüşlü…
yazan elin, yazdıran yüreğin dert görmesin hiç hiç….
Sevgimle.
15 Temmuz 2009, 14:44 tarihinde.
Ne diyeyim? Işık ışık bölüştürmüşsün yine.. Sevgim ve saygımla..
17 Temmuz 2009, 09:47 tarihinde.
Değerli Cafer Dost. Şiirinizi okudum akreb yelkovan imgelemi çok hoş. Şiir severim yazamasam da okur keyif alırım. Şiir okumayı özlemişim. haddim olmasada beğenilerimi yazmak istedim. Sevgi ve dostça selamlar. Şair dostumuz olduğu için ayrıca mutluyum. M. Tokmak
21 Temmuz 2009, 17:26 tarihinde.
Yüreğine sağlık…
21 Temmuz 2009, 22:54 tarihinde.
Can sevgideğerlerime; bu güzel yorumlarından dolayı çok teşekkür eder sevgiler saygılar yolluyorum…