küçük işler

 

Karanlıktan bir ses…
Sessizliğin sesi sanki
İnsanlar toplanıyorlar, balkonlara, pencerelere…
Sokakta birikiyorlar.
Sanki karanlık yırtılacak,
ses ortaya çıkacak.
Bekliyorlar, ne gelen ne giden…

 

 

 

Oysa göremiyorlar. Belki de görmek istemiyorlar.
Tek istedikleri sesi susturmak, rahatça uzanmak sıcak yataklarına.

Bir çocuk…

Yalınayak
yürüyor
üstübaşı yırtık
karanlık…
sessiz

Oysa göremiyorlar, görmek istemiyorlar

Düşüyor, dizlerinin üstüne
saçların çok kirli çocuk
ellerin çok pis
düşmekten mi
düşürülmekten mi

Oysa biz düşürmedik diyorlar, kabul etmek istemiyorlar

Biri gösteriyor ama parmağıyla
işaret ediyor
orda işte
gözler çevriliyor çocuğa
kimsin, diyor biri
çocuğum daha, diyor ses

Oysa bakıyorlar, ne işi var burada!

Devam ediyor yola çocuk
üstübaşı pis, kimsesiz
para uzatıyor biri ama allahaşkına
ekmeğini yiyerek ilerliyor
çok ama o ekmek sana
ceplerini dolduracak olanlara
veriyor gocuna gocuna

Oysa sadece sana çok ama onların çocuklarına…

Acıkıyor yine, amca iş ver
Nerelisin sen?
Amca uykum var, yer göster
Nerelisin sen?
Amca hak ver
Hak verilmez alınır. İyi de nerelisin sen?

Oysa çocuğum ben, senin çocuğun kadar…

Acıkıyor yine
çalacak yok çare
kaçıyor sonrasında ama
soruyorlar
Hırsız! Nerelisin sen?

Soruyor insan, neden diye
Amca mayın, savaş, açım amca
yardım edin bana
oyuncağım silah amca
bebek verin bana
yaşamak için yer açın bana da

Oysa kanın tutsa, yer var sana da…

İlerliyor karanlıkta
sessizlikte
arkasından gelen var
kıstırıyor bir köşede
çocuğum ben
amca çocuğum ben

Oysa gidip geliyor üzerinde, birazdan boşaltacak tüm nefretini yüreğine

Acıkıyor yine
çalacak yok çare
yakalıyor amcalar
veriyor polise
Nerelisin sen?

Oysa insanım ben…

Çıkıyor tekrar
insanlar daha da gaddar
yapacak birşey yok
devam
aynı tas aynı hamam

Biri diyor…gelmeseydin
Suç işlemeseydin

Çocuk deliriyor, bağırıyor
küfür ediyor
saldırıyor

Biri diyor,
bak işte kanı bozuk! git buradan…

dönüyor çocuk
tükürüyor suratına
Saldırıyorlar hep birlikte allahaşkına
Arkada alkışçılarla

Öldüresiye püskürtüyorlar nefretlerini
sayıyorlar üzerindeki kurşunları
yetmiyor ölmesine
öldürememişler, tekmele

nefsi müdafa
vatan millet uğruna

Sahi çocuk… Nerelisin sen?

Ah çocuk!

 

Felek çakmağını üstüme çaktı-Musa Eroğlu

Melda Balaban, Haziran 2009, Mersin

http://blog.milliyet.com.tr/mmelda

197 okunma

Bu yazı Salı, 30 Haziran 2009, 21:39 tarihinde ebrulî, kurşunî, limonî kategorisi altında zelin artuğ tarafından yayımlandı. Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz. Yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.