intihar ikliminin payitahtı
Cafer Demirtaş

Bilinmez artık
Hangi çağdan beslenir ruhum
Kızıl bir tunç yontulur içimde
Telkâri bir kibirdir kentimi saran
Sokaklardan beslenen yalnızlığımdandır
Ulu orta çoğalan avarelikler…
Bir dağım olsun istemem
Boran bir hengamedir viranelikler
Ne olsun ki neyzene göre
Her ömür bir şarap tadındadır…
Doyumsuz bir sefalettir zulmü bitiren
Ki; her hançerin haresi kendi zehridir…
Keskin sirkenin verdiği zarar da
İntihar ikliminin payitahtı olur…
Ol sebepledir;
Sol yanım sancır her fecir
Her dem asi bir çocuk olurum.
Akşamlar yorgun
Ben güneş yüklü
Bir gezgin olurum…
Eteklerimden yıldızlar dökülür
Kavruk mor gecelere
Her gurup vakti kanayan
Bir ince yol olurum
Bir öfke seli yıkar bendimi
Belki de bir gece;
Zamanın en insansız ve insafsız
Bir kentinde ölürüm…
Joan Baez- Where have All the Flowers Gone
Cafer Demirtaş, Haziran 2009, İçel
313 okunma

01 Temmuz 2009, 15:09 tarihinde.
değerli arkadaşım, ben hep bir dağım olsun isterim, eskiden beri… çok güzel ve anlamlı bir şiir. eline yüreğine sağlık. sevgiler, saygılar.
06 Temmuz 2009, 01:07 tarihinde.
Sevgideğer… Taner bir dağı olsun istermiş, sense bir dağının olmasını istemiyorsun.. Bense… bozkır aşığıyım.. Mavili, kesinlikle deniz seviyordur, Tülin ve Şerife yeşillik.. Ne olacak bizim halimiz? Biz bir baltaya sap olamayacak mıyız böyle
06 Temmuz 2009, 17:30 tarihinde.
….veee her ölüşü şairin bir doğumdur kalbinden.Sözcüklerin tanımlayamadığı,güzellikte….En içten sevgiyle..