yuh yuh, SOYANLARA…
Hatice Atalay

Aşık Mahsuni Şerif ile Nazım Hikmet Ran bir araya gelselerdi ve aşağıda gördüğünüz resmi alsalardı karşılarına ! Nasıl konuşurlardı , ne konuşurlardı acaba?
Aşık Mahsuni :
Mevla gör diyerek iki göz vermiş
Bilmem ağlasam mı, ağlamasam mı
Dura dura bir sel oldum erenler
Bilmem çağlasam mı, çağlamasam mı
Milletin sırtından doyan doyana
Bunu gören yürek nasıl dayana
Yiğit muhtaç olmuş kuru soğana
Bilmem söylesem mi, söylemesem mi
Mahzuni Şerif’im dindir acını
Bazen acılardan al ilacını
Pir Sultan’lar gibi darağacını
Bilmem boylasam mı, boylamasam mı.
***
Nazım Hikmet :
Büyük insanlık gemide güverte yolcusu
tirende üçüncü mevki
şosede yayan
büyük insanlık.
Büyük insanlık sekizinde işe gider
yirmisinde evlenir
kırkında ölür
büyük insanlık.
Ekmek büyük insanlıktan başka herkese yeter
pirinç de öyle
şeker de öyle
kumaş da öyle
kitap da öyle
büyük insanlıktan başka herkese yeter.
Büyük insanlığın toprağında gölge yok
sokağında fener
penceresinde cam
ama umudu var büyük insanlığın
umutsuz yaşanmıyor.
***
Aşık Mahsuni :
Bu Kadar Milletin Hakkın Alanlar
Onları Kandırıp Zevke Dalanlar
Diplomayla Olmaz Hakim Olanlar
Suçsuzun Başına Çöktüm İse Yuh
Ben İnsanım Benden Başlar Asalet
Asillere Paydos, Beye Nihayet
Şu İnsanlık Derde Girerse Şayet
Ona Yar Olmaktan Bıktım İse Yuh
Yuh Yuh Soyanlara
Soyup Kaçıp Doyanlara
İnsanlara Kıyanlara
Yuh Nefsine Uyanlara Yuh
***
***
Düşünüyorum da ; ürküyorum düşüncemden.
Şakıyıp duran insanları gördükçe ; ürküyorum sessizliğimden….
Nasıl iştir bu ; bir türlü ANLAYAMIYORUM…
Yokluk değil,yoksulluk değil beni bu kadar rahatsız eden. Çünkü “Ooooooooh be” demeyi düşlemedim ki hiç….
Rahatsızlığım sevgisizlik, umursamazlık, merhametsizlik, duvar sessizliği……
Anlıyor musunuz beni ????
….
” insanları sevmekten hiç fire vermedim ” diyen değerli Ozan Mahsuni Şerif’i ; ölüm yıl dönümde saygı ve sevgiyle anıyorum…
Değerli insanlarımızı unutmamak ve unutturmamak umuduyla…
***
(görsel, denizce.com sitesinden alınmıştır.)
***
hatice atalay, mayıs 2009, istanbul
399 okunma



18 Mayıs 2009, 14:02 tarihinde.
İnsanı sevebilen kocaman yürekleri karışmış olsa da toprağa….
Çarpmakta benim, senin, aydınlıklara aynı sevda ile koşan her insanın yüreğinde….
Çarpacaktır da Dünya var oldukça, insanlar sevmekten vazgeçmedikçe…
Sevgilerim güzel yüreğine…
Aydınlık gözlerinden öptüm.
Sağlıcakla….
18 Mayıs 2009, 14:48 tarihinde.
Biz ne diyelim bunlara, sevgideğer?
Yuh ki ne yuh!
18 Mayıs 2009, 22:35 tarihinde.
Sevgili Zelin Hanım,emekleriniz için öncelikle teşekkür ediyorum hem yazıyı yayına almadaki emeğiniz hemde müzikler bir harika… ve de diyorumki ; yuh ki ne yuh ” bakar körlere… görüp başını çevirenlere, duyarsızlara…sevgisizlere, merhametsizlere… ayakları baş edenlere… başları ayak altında ezen , ezdirenlere……en derin sevgi ve saygımla…
18 Mayıs 2009, 22:40 tarihinde.
Sevgili Aysel hanım, işte asıl mesele o ki
” insanlar sevmekten vazgeçmemeliler “…
Sevgisizliği rahatsız edecek kadar sevebilen yüreklerin çoğalması umuduyla…
sevgi ve saygıyla öpüyorum yüreğinizden…
19 Mayıs 2009, 18:44 tarihinde.
sevgideğer;Nazım; bir dünya şairi…Mahzuni; zamanın Pirsultanı… Onları kucaklayan da bu güzel yazıyla en az onlar kadar güzel insan olmalı…Mahzuni babayla birebir anılarım var, evinde yattım beraber yemek yedim dolaştım…bir duygu ve sevgi insanıydı…onları yazan kaleminize sağlık.sevgim ve dostluğumla can arkadaş…
20 Mayıs 2009, 15:15 tarihinde.
Sevgili Cafer bey, insanın güzel insanlarla anılarının olması mutluluk verici bir şey…. paylaştığınız için teşekkür ediyorum… sevgi ve saygımla…
21 Mayıs 2009, 11:39 tarihinde.
Aklın ve gönlün buluştuğu yerde,düşünceler,aynı,hayaller aynı, özlemler aynı can Haticem..Ne güzeldi,SEVGİLER
22 Mayıs 2009, 21:00 tarihinde.
Çok teşekkürler öğretmenim… Nazım ÖNCE İNSAN diyordu , Mahsuni de HEP İNSAN dedi… Dolayısıyla aynı gözle bakmayı başarınca aynı şeyler görünüyor… sevgi ve teşekkürlerimle…