küçük işler

Yüreğim darda….

İçimdeki kırıkları toplamaya çabalarken,

öyle bi   acı savrulup geldi  ki

topladıklarımı da dağıttı, beni de…

 

 

İçimdeki sağanak bulutları dağılıyor, güneşin sıcağını, ışıklarını duyumsayacağım diye sevinmeye,

umutlanmaya başlamıştım ki henüz…

Yeşillenmeye yüz tutmuştu toprağa batan dallarım…

Kara, soğuk esen fırtına darmadağın etti, topladıklarımı,

kırdı yeşillenen dallarımı…

Birikti  birden sağanak yağmur dolu bulutlarım…

geri geldi henüz yolladığım hüzünlerim, ağlamalarım…

Ölüm, yaşamda yaşamak kadar gerçek, doğal…

Her canlı için, her zaman…

Ama gel de anlat yüreğime…

Işıkları, insan sevdası, memleket sevdası, aydınlık sevdası ile ışık saçan bi koca güneş

karabulutlarca sarmalandı birden…

Üşüdük…

Korktuk…

Yokluğunun kocaman boşluğunda,  donduran soğukluğunda…

Ama çok sevinmesin karalar ,karanlıklar…

Biz, yol arkadaşları, Biz insan sevdalıları, biz memleket sevdalıları

acılarımızı  yüreğimizde tutup, Onun açtığı ışıklı izde, silip gözyaşlarımızı

aynı yüreklilikle yürüyeceğiz elele tutuşup yana yana…Koca yangınlarda…

Sevda ile , aşk ile…

Rahat uyu Türkan Saylan…

Işığın, sevdan, yüreğin bizde var olacak.

Ölürse ten ölür Canlar ölesi değil.

Bir ölsek bin geliriz.

Biz varız,

var olacak senin güzel yüreğinin sevda tohumları

her mevsim çiçeklenecek korkma…

ne karanlık, ne çiçekleri koparan o hoyrat eller tüketebilecek açan çiçeklerini…

Rahat uyu.

YÜREĞİN  BİZDE KALDI….

***

 

değmen benim gamlı yaslı gönlüme

 

Aysel Çetinkaya (mavidüslerim) , Mayıs 2009, Aydın

228 okunma

Bu yazı Pazartesi, 18 Mayıs 2009, 14:47 tarihinde gümüşî, kızıl, şarabî kategorisi altında zelin artuğ tarafından yayımlandı. Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz. Yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.