bir sabahattin ali öyküsü… “değirmen” yazısına yapılan yorumlar

OKAN KÜÇÜK tarafından

OKAN KÜÇÜK — Thu, 03 Dec 2009 17:34:23 +0000

BEN ÇOK ŞEY YAŞADIM…
FAKAT BU İKİ SEWGİ…
ANLATILMAZ YAŞANMASI İMKANSIZ…
SİZE SORUYORUM SİZ SEWDİĞİNİZ İÇİN BUNLARI YAPABİLECEK KADAR DELİ DİVANEMİSİNİZ…
BENİ BEN YAPAN ŞEY TEK ŞU SÖZÜMDÜR
(BEN NE AŞIĞIM NE VELİYİM NEDE DİVANEYİM…)

Zelin Artuğ tarafından

Zelin Artuğ — Mon, 20 Apr 2009 21:47:48 +0000

Sevgideğer Tülin,
Harikasın!.. Çok mutlu oldum, inan.. İyi ki varsın. Çingeneler zamanı filminin fragmanlarını izledim ama filmi izlemedim. Bulup izlemeye çalışacağım. Hatta belki internette bulursak, link de verebiliriz sevgideğerler için.. Haberlerini , fotoğraf ve yazılarını programlarını aksatmaman koşuluyla bekliyorum. Sevgiyle..

Tülin Aksoy tarafından

Tülin Aksoy — Mon, 20 Apr 2009 20:12:26 +0000

Sevgideğer Zelin, bence Puşkin’in şiirini yayımlamalısın. Uzun olmasının site için sorun olup olmayacağını bilemem tabii. Ama, sevgideğerler için çok anlamlı olacağını düşünüyorum. Bir de şunu yazmak istiyorum. Çingenelerle ilgili ilk yazıyı yayımladığında aklıma ilk gelen şey Emir Kusturica’nın Çingeneler Zamanı adlı filmi olmuştu. Yıllar önce seyretmiştim. Filmden çok etkilenmiştim. Sonradan öğrendim ki, tamamı çingene dilinde çekilen ilk filmmiş. Eğer seyretmediysen mutlaka bulup seyret derim. Antalya’daki çingenelerle ilgili yazacağım ama, nasıl bir sentez yapabilirim, ona karar veremedim açıkçası. Evlerinin fotoğraflarını da çekip yollayabilirim sana. Sevgiyle…

Zelin Artuğ tarafından

Zelin Artuğ — Mon, 20 Apr 2009 19:28:49 +0000

Sevgideğer Ezgi, Gorki’nin bir öyküsünü senin yorumundan sonra yayımladım. Makar Çudra.. Bu muydu aradığın öykü? Çingeneler konusundaki her türlü katkın, bizim için önemlidir. Sevgilerimi yolluyorum, gönül dolusu.

Zelin Artuğ tarafından

Zelin Artuğ — Mon, 20 Apr 2009 19:24:38 +0000

Sevgideğer Tülin, tam da Ezgi’nin sözünü ettiği öyküyü bulup (Gorki’nin bir çingene öyküsü var ama Ezgi bundan mı söz ediyordu bilemem) ona sürpriz yapmak için sayfaya dönmüştüm ki, senin Puşkin’in nefis şiirinden bir bölüm içeren harika yorumunla karşılaştım. Puşkin’in bu şiirini de eksiksiz yayımlamaya ne dersin? Aslında oldukça uzun ve dediğin gibi, öykü tadında bir şiir. Ne yapalım? Bu kez, sen karar ver. Katkıların süper Tülin, sağol.. Ayrıca, Antalya öykülerini de bekliyoruz.

Tülin Aksoy tarafından

Tülin Aksoy — Sun, 19 Apr 2009 19:14:07 +0000

Sevgideğer Ezgi, sözünü ettiğiniz öykü Puşkin’in Çingeneler şiiri olabilir mi?
Çingeneler gürültülü yığınlarıyla
Besarabya kırlarında göç ediyorlar.
Bugün bir su yamacında obalarıyla
Onlar harap çergelerde geceliyorlar.
Diye başlayan destanımsı bir şiirdir. Edip Cansever’in Ben Ruhi Bey Nasılım şiirine benzetirim Çingeneler şiirini. İkisi de hem öykü, hem şiir, hem de roman tadındadır çünkü. Sevgiyle…

ezgi umut tarafından

ezgi umut — Sun, 19 Apr 2009 01:42:31 +0000

Merhaba Zelin Hanım, Çok güzel bir öyküsüydü bu Sabahattin Ali’nin.( Duvar öyküsünü okuyunca da çok etkilenmiştim) Bana Gorki’nin mi yoksa başka bir Rus yazarının mı tam çıkaramadığım bir Çingene öyküsünü anımsattı. Keşke ismini hatırlayabilsem de katkım olsa. Araştıracağım. selam ve sevgiler.

Zelin Artuğ tarafından

Zelin Artuğ — Sat, 18 Apr 2009 22:16:42 +0000

Sen de Tülin.. Sağol bu güzel öyküyü yolladığın için. Bana da yalnızca görsel ve müzik eklemek kaldı.
Sevgideğerlerin hepsine açık bu “Çingene” dizisi. İsteyen, istediği yazıyı yollasın, yayımlayalım. Böylece, sevgideğerler sofrasının da bir katkısı olsun bu kardeşlerimizi tanımaya.. tanıtmaya. Sevgilerimle..

Not: Tülin, senden kendi tanıklığında, Antalya’daki çingenelerle ilgili yazılarını da bekliyorum.

Tülin Aksoy tarafından

Tülin Aksoy — Sat, 18 Apr 2009 20:58:28 +0000

Sevgideğer Zelin,

İki teşekkürüm var; biri, Sabahattin Ali’yi bana sevdiren babama ve en sevdiğim öyküsünü yayımladığın için sana… İnsan, aşkın ne olduğunu, önce şairlerden ve yazarlardan öğreniyor sanırım. Sabahattin Ali’nin Atmaca’sı ve Raif beyi aşkın ne olduğunu en iyi bilen adamlar olarak yerleşmişti dünyama. Kürk Mantolu Madonna romanı, edebiyat dünyamızın baş yapıtlarından olduğu halde, adı bile anılmaz okullarda. Değirmen ve dolayısıyla Atmaca da öyle. Ne kadar acı, değil mi? Ne zaman okusam, değirmenin ve klarnetin sesini duyarım sanki. İçim ürperir inceden. Her yıl başka birine aşık olan medyatik insanları karşıma oturtup, Atmaca’nın öyküsünü okuyasım gelir. Kaç tane yüreğiniz var sizin, diye haykırasım gelir…Fotoğraflar, müzik, her şey öyle duygulandırdı ki beni…İyi ki varsın, sevgideğer…