“Olur mu ecelsiz üç canı almak
Olur mu gülleri dalından kırmak
Utansın karanlık utansın toprak
Ağlasın gökyüzü kızarsın şafak
“Ben, Yusuf Aslan, Hüseyin İnan, Sinan Cemgil ve Alpaslan Doğan beraberdik. İddianameye karşı diyeceklerim mevcuttur!”
K E N D İ S E S İ N D E N D E N İ Z G E Z M İ Ş S A V U N M A S I
“1 Mayıs 1977 Kitle Katliamı 12 Eylül’e giden yolun en önemli kilometre taşıydı. 77 katliamı 1978 1 Mayıs kutlamasını engelleyemedi. İşçiler bir önceki yıl olduğu gibi bir kez daha aynı kalabalık ve güçle DİSK’in düzenlediği mitingde Taksim Meydanı’nda buluştular. Cumhuriyet Gazetesi’nin haberine göre 1 Mayıs 1978’e yüzbini aşkın kişi katıldı. Jandarma ve komando birlikleri ve polis şehirde olağanüstü önlem aldı.
Grup Yorum- 1 Mayıs
‘77 deki İstanbul nüfusu şimdikinin neredeyse dörtte biri kadar. İşçiler için de öyle, İstanbul’da bu günkü işçi sayısının belki dörtte biri, beşte biri kadar bir işçi var. Bunların hiç birisi yaşanan 1 Mayıs’ın kitleselliğinin önüne geçmedi, geçemedi. Çünkü 1 Mayıs İşçi Sınıfının Birlik Mücadele ve Dayanışma günü olarak, sermaye karşısında işçilerin kendi talepleriyle alanlara çıktığı gündü.
Grup Yorum-Sorarlar
(Engel, 1873 yılında Almanya’dan Amerika’ya göç etti. Önceleri sosyalizmle ilgileniyordu. Haymarket’teki toplantıya katılmamıştı bile; Haymarket “Tertibi” ile ilgisi Grief Hall toplantısına katılması sayesinde kuruldu. İdam edildi.)
George Engel
(1836-1887)
“İlk kez mahkeme önüne çıkıyorum ve cinayetle suçlanıyorum. Neden buradayım? Neden cinayetle suçlanıyorum? Almanya’yı terk etmeme yol açan aynı şey yüzünden: İşçi sınıfının yoksulluğu ve sefaleti. (…) Vatandaş ya da değil, bir işçi olarak hiçbir hakkım yok. Bu yüzden ne sizin haklarınıza ne de yasalarınıza saygı duyuyorum. Çünkü onları bize, işçi sınıfına karşı olan bir sınıf yaptı ve yönetiyor. Benim suçum ne? Çoğunluk sefalet içinde yüzerken, birilerinin milyonları istifleyemeyeceği bir toplumsal sistemi getirmek için uğraştım.”
-Kardeşime…
Avluda Suskun
öfkesi alınmış gibi yatmış toprağın alnına,
kolları cansız bir bebek, soluğu kesik, yüreği yarı yolda bırakacak gibi tekliyor.
Can dostumuz Cafer Demirtaş’tan mesaj var:
“Sevgideğer Zelincan;babam tam da kalpten baypas olacağı geçen salı günü bir beyin felci geçirdi.tam umudumuzu yitirmek üzereyken risklere karşın kabul ettiğimiz ilaç hayata döndürdü.Ogünden itibaren yoğun bakıma alındı ancak giderek durumu iyiye gidiyor.bu arada ben de yorgunluktan olacak biraz rahatsızlandım.şimdi umutlarımız var çok iyiyiz.sizler sevgideğer can yolarkadaşlarım hepiniz bu ilginizle beni çok çok duygulandırıyorsunuz.çok teşekkür ederim.hepinizi en içten sevgimle saygımla sımsıcak kucaklıyorum can sevgideğer dostlarım iyi ki bu sofrayı açmışız.iyi ki varsınız…..” (26 Nisan 2009, 19:45)
Anasayfa
