Anasayfaşimdi
Şerife Karaçayır Mutlu
Kanatlarımız
Kopan tüylerimiz
Uçsa da havada,
Biz yine acıları
Sararak umutlara,
Yapışalım bahçedeki
Tulumbanın sapına..
Hayatın dokunduğu
Yerden tutup
Berrak sular dolduralım
Yarınlara,
Bir damla can suyu
Düşsün umudun
Tam ortasına.
Şerife Karaçayır Mutlu
http://blog.milliyet.com.tr/evrenindilisevgi
340 okunma
(2 oy, ortalama: 5,00 / 5)
Loading ...
24 Mart 2009, 11:47 tarihinde.
Sevgideğer yol arkadaşımız Şerife öyle bir şiir yazmış ki tam da Yucel sevgideğerinin köpeği Boncuk’un öldüğü güne denk düştü bu güzelim dizeleri okumam. Ağla Yucel.. sonra da Şerife’nin bu güzelim dizeleriyle yatışsın yüreğin. İyi günde ve kötü günde biz.. hepimiz yan yana.. can cana.. el eleyiz. Bizler, buradayız!
24 Mart 2009, 11:56 tarihinde.
Şerife sevgideğeri, yıllar önce bir arkadaşım on yaşındaki çocuğunu yitirmişti. O acısıyla kıvranırken odunluğunun anahtarını kim soracak ona? Hangi komşunun açıkta odunu varsa, bir kucak odun kapıp yakıyorduk sobasını. Şiirini aldım, yitirdiği Boncuk için Yucel’e ithaf ettim. Biliyorsun.. bende şiir yazma becerisi yok. Çok sözler de istemez şimdi Yucel.. Ancak böylesi bir şiir yangınına su serper belki.. Sağol arkadaşım, en derin sevgilerimle.
24 Mart 2009, 19:53 tarihinde.
Boncuğun resmi… şiiriniz…
Sağolun…
24 Mart 2009, 21:15 tarihinde.
sevgideğer Şerife,Şiirlerinizi beğenerek,imgelerinizin ayrıntılarını uzun uzun irdeleyerek okuyorum.Ve çok güzel şiirler bunlar diyorum içtenlikle.kutluyorum sevgiler saygılar yolluyorum.
24 Mart 2009, 23:50 tarihinde.
Köpekler…İnsanlardan daha iyi bilirler dost olmayı. Şerifem de Petoş’unu yitirmişti yakın bir tarihte. Bana her zaman neşeyle telefon açan Şerifem, Petoş öldüğü gün ağlayarak başlamıştı konuşmaya. O söylemeden anlamıştım…Kimimiz kuşumuzu, kimimiz köpeğimizi kaybettik. Anıları bizimle birlikte. Umutlarımız kaybolmasın…