AnasayfaArkadaşlarım – 2
Aysel Çetinkaya (mavidüşlerim)
Aradan geçen kocaman zamana karşın beni aklında , yüreğinde tutan arkadaşımın,yürümekte zorlanmasına, kulağının
duymamasına, sol kolunun tutuk olmasına karşın, yaşadığım ilçeye geldiğinde araması, bulması beni nasıl etkiledi bilseniz. Hem çok sevindim, hem çok acıdı içim. Ama eski bi dostu görmek bi o kadar duygulandırdı beni. Ve eski arkadaşlarımı arama, iletişim kurma, unutmadığımı söyleme isteği duydum birden. İlk aklıma geliveren Sivas Şarkışlalı arkadaşım Tansel’di. Okulda parmakları ile ıslık çalabilen, kızdı mı küfür savurabilen, çok ciddi, zeki, kararlı bi kızdı. Yatakhanedeki sulu şakalara katılmaz, aşk, sevgili konularında konuşmazdı. Kuralcı ve akılcıydı hep. Fransızcadan bütünlemeye kalmıştık biz tembelliğimizden… O, iyi ile geçmişti her ders gibi Fransızca’yı da…
