küçük işler

ben hayatta en çok babamı sevdim

Zelin Artuğ

Ben hayatta en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yerden bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü ha düşecek
Nasıl koşarsa ardından bir devin

 

 O çapkın babamı ben öyle sevdim
Bilmezdi ki oturduğumuz semti
Geldi mi de gidici – hep, hep acele işi
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi
Atlastan bakardım nereye gitti
Öyle öyle ezber ettim gurbeti

Sevinçten uçardım hasta oldum mu,
Kırkı geçerse ateş, çağırırlar İstanbul’a
Bi helallaşmak ister elbet , diğ’mi oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oy’nunu,
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu,

En son teftişine çıkana değin
Koştururken ardından o uçmaktaki devin,
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim
Hayatta ben en çok babamı sevdim.

Can Yücel

417 okunma

(4 oy, ortalama: 5,00 / 5)

 Loading ...

Bu yazı Cuma, 27 Şubat 2009, 01:16 tarihinde ebrulî kategorisi altında zelin artuğ tarafından yayımlandı. Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz. Yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.

“ben hayatta en çok babamı sevdim” için 6 Yorum

1. Zelin Artuğ diyor ki:
   27 Şubat 2009, 01:26 tarihinde.

   Sevgideğer babamın en güzel anılarına.. en derin sevgilerim ve saygılarımla..
   [100 üncü blog]

2. Hakan Şahin diyor ki:
   27 Şubat 2009, 11:14 tarihinde.

   “Sevgideğer baban” aydınlık ve huzur içinde uyusun…

3. taner yılmaz diyor ki:
   27 Şubat 2009, 13:10 tarihinde.

   Sevgili Zelin. bir annenin, bir babanın ardından söylenecek çok söz bulumazsınız… Henüz icat edilmemiş bir kelimedir aradığınız ve bir türlü bulamadığınız o sözler. Anısı yaşadıkça sizler O’na gitti diyemezsiniz. Hep sizinle yaşayacak olan babanızın huzur içinde uyuyacağına inanıyorum. Bir kez daha size ve ailenize taziyelerimi yolluyorum.Sevgilerle.

4. cafer demirtaş diyor ki:
   27 Şubat 2009, 19:48 tarihinde.

   Aşk bu;Can babanın her şiirinde olduğu gibi inceden tüm anlamıyla yüklenmiş bu şiirde de olanca gizemiyle.Babalar ve oğullar arasında ipekten kanatlanmış bir kelebek zerafetiyle.yiten bir babanın ardından açan bir sevda çiçeği..Can sevgideğer buruk insan yüreğinize derin saygıyla dostlukla.

5. yucel evren diyor ki:
   28 Şubat 2009, 13:45 tarihinde.

   Üzülme zamanları şimdi..
   Yitirilen Babalar.. Anneler.. yol arkadaşları..
   Ne çok üzüldün nasıl da..
   üzülme zamanları şimdi sevgideğer…
   doyasıya üzülme zamanları..
   Yüreğinde hep yaşayacak…

6. Aysel Çetnkaya diyor ki:
   12 Mart 2009, 17:27 tarihinde.

   Bizi bırakıp giden her sevgili, koca bi boşluk bırakıyor yaşamımızda.
   Yerine ne koysan dolmayan bi boşluk….
   Özlemleri ve sevgileri yüreğe öyle bi yerleşiyor ki; ne günler, ne aylar, ne yıllar tüketiyor, siliyor yürekten. Taa ki o yürek durana dek…
   Her yitik acıdır, acıtır ama baba acısı daha bi çok acıtır sanki…
   Yaşamış olduğumdandır belki. O acıyı hep yaşadığımdan bana öyle geliyordur.
   Biz babalarımızın kızları olabildik, ne mutlu bize.
   Aydınlıklarda olsun babacığın. Yüreğindeki sevgisi, özlemi var oldukça,
   O uyuyacak huzurla….
   Sevgiler.

Yorum Yapın