küçük işler

 Sıcacık,ana yüreği sesiyle güvende duyup kendini sürdürürken varolmayı her an değişen bedeni, çarpan minicik yüreği ile insan,
ayrılınca anasının bedeninden bir gün sorulmadan, yanıt beklenmeden ondan açınca dünyaya gözünü daha o an anlar aslında başına gelecekleri…
daha o an bilir soğuktur dünya… Güvencesiz, karanlık, kocaman…
Anlar ki çok canı yanacak çok… Ama ona sormadılar ki? O istemedi ki bu dünyada olmayı, o seçmedi ki ölümü…
İşte  böylesi korku, telaş ve acı içinde ciğerlerine dolan havanın ağır kokusu, yüreğinin hızla çırpınışı değil mi Ona o ağlama çığlığını atttıran?

 

Bir yürüyüş başlamıştır yaşam yolunda artık. Önceleri düzdür yol. Yanında yürek seslerini dinlediği, sımsıcak kollarda mutlu, gülümseyerek yol alır insan…
Ayakları yere basınca, ellerinden tutanlar, arkasında dayanak olanlar, düşerse kaldıranlar vardır  yürür küçük ayaklarla, küçücük adımlar atıp…
Her adımı hem onu sevindirir, gülücükler doldurur yüzüne, hem sevenlerini…
Aslında her adım daha bi yaklaşmaktır acılara, sevdalara, hüzünlere… Olsun yine de güzeldir yürümek… İlerlemek, keşfetmek, öğrenmek…
Hoş geldin bebek şiiri geldi aklıma…
 

 

 

 

hoş geldin bebek
yaşama sırası sende
senin yolunu gözlüyor kuşpalazı boğmaca kara çiçek sıtma
ince hastalık yürek enfarktı kanser filan
işsizlik açlık filan
tiren kazası otobüs kazası uçak kazası iş kazası yer depremi sel baskını
kuraklık falan
karasevda ayyaşlık filan
polis copu hapisane kapısı falan
senin yolunu gözlüyor atom bombası falan
hoş geldin bebek
yaşama sırası sende
senin yolunu gözlüyor sosyalizm komünizm filan.
Nazım Hikmet.
 10 Eylül 1961

http://fizy.org/ypohtry9n4CB  Hoş geldin bebek (Zülfü Livaneli)

Büyür bebek,  çocuktur artık. Oyunlar, oyuncaklarla yol alacaktır yaşamda…
Arkadaşları olacak, kavga edecek, küsecek, hatta dövüşecek, ağlayacak belki salya sümük…
ama  içinde büyümeyecek öfke… Kin ve öç alma aklına bile gelmeyecek.
Unutuverecek niye küstüğünü… Oyuna katılacak hiç bir şey olmamışcasına…
O küçücük yüreğine yerleşemeyecek hayınlık, düşmanlık ve kötülük…
Ama … Yürüdükçe yaşam yolunda , ayağına çelme takanlar, yoluna çıkanlar, hayınlar, pusular, kara çukurlar,
düşünce tekme atanlar, yüzsüzler, çok yüzlülerle karşılacak…. Ve öğrenecek hayınlığı, hainleri…
ve büyüdükçe  çatallaşacak önünde yollar…
Aklın aydınlık, yüreğin sevda yolunu mu ,akılsızlığın, korkaklığın, karanlığını mı,  zalimce, sinsice, kötülüklerle  kan kokan, sevgisiz, yüreksizce insansızcasını mı seçecektir?
Onu varedip bu dünyaya getirenlerindir aslında seçim. Yürek sesini duyabilecek kadar duyarlı, aklının ışığını görecek kadar
iyi bakabilen insan olmuşsa, emekle, sevgiyle büyümüşse….
Aydınlık ve sevda yolu olacaktır yolu.
Çıkar çarkına girip dönmeyecek, tüketmeyecek insan yanını…
Bi kenara bırakıp insanlığını saf değiştirmeyecek bencilliğine tutsak olup…
Hayınlıklar, karanlıklar ve dolambaçlı yollardan uzak yürüyecek,insan olmanın onuru, gururu ile başı dik, gözleri ileriye bakarak…Yürüyecektir.
Korkmadan, gözünü kırpmadan, ölüme bile gülümseyip gideblecek kadar
kararlı, inançlı adımlarla yürüyecek insan…

 http://fizy.org/yQVGgDphNImy Aldırma Gönül (Edip Akbayram)

Aysel Çetinkaya, Şubat 2009, Aydın

http://blog.milliyet.com.tr/mavi_yesilbirdunya

518 okunma

Bu yazı Perşembe, 19 Şubat 2009, 22:08 tarihinde ebrulî, gümüşî, kızıl, şarabî kategorisi altında zelin artuğ tarafından yayımlandı. Bu yazıya yapılacak yorumlardan haberdar olmak için RSS 2.0 beslemesini kullanabilirsiniz. Yorum yapabilirsiniz, veya kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.